De 2e competitiehelft is nog maar net onderweg, maar toch spelen wij alweer de laatste wedstrijd voor de voorjaarsbreak. Een break, in het leven geroepen omdat “den hedendaagse mensch” dan eenmaal niet kan voetballen, maar toch echt minimaal één keer per jaar op de lange latten gestaan moet hebben. De komende twee weken hebben wij dus geen competitie verplichtingen.
Van Amsvorde weten wij dat zij het ons in de thuiswedstrijden uiterst lastig wisten te maken. Tel hierbij op dat wij op gras nooit echt 100% happy zijn en dan weet je dat het ook vandaag niet echt vanzelf zou gaan.
Het ontvangst was hartelijk. Een ferme handdruk van de altijd vriendelijke trainer Fred Veenstra en Hans Maas. Als de boys zich klaarmaken voor de wedstrijd heeft de begeleiding even tijd voor een bakkie koffie en een goed gesprek.
Doelpunten uit het boekje
Zoals verwacht liet Amsvorde het spelletje aan ons over. Zij zouden wachten op een foutje van VVZ’49 en er dan hopelijk gebruik van maken……De foutjes kwamen er (bijna) niet. VVZ’49 bleef geduldig zoeken naar een opening die vooral vanaf de flanken moest komen. De as zat redelijk dicht gespijkerd , maar onze flankspelers Safa en Rick konden nog niet echt overtuigen. Toen Safa in minuut 11 voor de eerste keer wel zijn tegenstander achter zich kon laten wist hij gelijk met een prima voorzet Floris te bereiken. De aanname was goed, het tikje opzij was nodig en het tegendraadse schot was doeltreffend en onhoudbaar. VVZ’49 had de voorsprong en de verwachting was dat Amsvorde nu wel wat meer uit de schulp zou kruipen. Niets was minder waar. Blijvend met de kont tegen de kribbe aanhangend probeerde zij VVZ’49 pas vlak voor hun eigen strafschopgebied op te vangen. Het leverde dus veel balbezit op, maar om echt gevaarlijk te worden moest het tempo omhoog en dat viel nou juist niet mee op dit grasveld. Toch viel de 0-2 nog redelijk snel. Een corner werd prima voor de voetjes van Thijmen gebracht en met een bekeken schuiver vond hij het uiterste hoekje. Samen met het heerlijke zonnetje leek het een prachtige zaterdag (en zondag) te worden. Een mooie 0-2 voorsprong binnen een half uur spelen en een Amsvorde dat tot dan toe nog amper iets heeft laten zien. Maar dan, vrij snel na de 0-2, helpen wij zelf Amsvorde in het zadel. Een halfhoge bal leek een gemakkelijke aanname voor Thijmen te worden, maar het leder stuiterde anders (lees: helemaal niet) en glipte onder de noppen van de verbouwereerde Thijmen door. Een Amsvordiaan kon er vandoor, achtervolgd door de toegesnelde Danny. Net voordat Danny in kon grijpen, wist zijn opponent de bal keurig over/lang Daan in de goal te krullen. De euforie verdween snel weer. Maar ook na de aansluitingstreffer van Amsvorde bleven de Amersfoorters achterover leunen zonder initatief te nemen. Hierdoor bleef het een ietwat matte vertoning. VVZ’49 controleerde het spel, speelde het balletje rond en wachtte geduldig af op een gaatje in de defensie van Amsvorde. Nog eenmaal veerde het publiek op. Rick kreeg het plotseling op zijn heupen, passeerde zijn directe tegenstander en gaf ook de twee daaropvolgende opponenten het nakijken. Schuin voor de goal uitkomend vuurde hij een schot af wat op de binnenkant van de verre paal uiteen spatte. Eén grammetje minder paal en de bal was de goal in gegaan, nu ging de Derby Star weer voorlangs het veld in. Van Amsvorde hebben wij de eerste helft weinig te duchten gehad (één schot op goal) . In de tweede helft zullen zij toch wel wat meer van zich afbijten?
Veel strijd op de gehavende grasmat
En zo gebeurde dat ook. De tweede helft liet een heel ander beeld zien van Amsvorde dan de eerste helft. Meer zelf het initiatief nemen, VVZ’49 veel eerder opvangen en toch proberen om de gelijkmaker te forceren. VVZ’49 had het er wat lastiger mee, maar verdedigend gaf het geen krimp. Centraal gaven we met Thijmen en Yordi (later Jens uit de JO19) niks weg en de backs streden ook voor wat het waard was. Vooral Dylan, die zich op de linksback positie steeds meer thuis gaat voelen, speelde de sterren van de hemel..
Maar zolang het verschil maar één blijft, blijft deze tussenstand gevaarlijk. Naargelang de 2e helft vorderde, nam Amsvorde steeds meer risico waardoor er weer aardig wat mogelijkheden te noteren vielen voor VVZ’49. Amsvorde ontsnapte nog aan een rode kaart na een fikse overtreding op Niek. Dimitrie had net als vorige week de 1-3 op de schoen, maar schoot jammerlijk voorlangs. Ook Rick had met een beetje fantasie nog een paar keer kunnen scoren, maar de 1-2 bleef staan. Toen de scheidsrechter (die het beste fluitsignaal voor het laatst bewaard had) af blies, was de blijdschap daar. Een verdiende, maar moeilijk tot stand gekomen overwinning bleek later nog een stukje meerwaarde mee te krijgen toen bekend werd dat EN SVMM EN de Posthoorn allebei puntloos achter bleven in hun wedstrijd.
De felicitaties van Amsvorde werden hartelijk ontvangen. Trainer Fred Veenstra sprak van een verdiende overwinning en een terechte koploper. Hij vroeg zich echter wel af waar Amsvorde had gestaan als zij elke wedstrijd zo zouden voetballen als vandaag de tweede helft.
De eerstkomende twee zaterdagen hebben wij geen competitie verplichtingen vanwege de eerder genoemde “voorjaarsbreak”. We spelen echter wel een tweetal oefenwedstrijden.
Donderdag 12 februari. Hees-VVZ’49 (20.15 uur)
Zaterdag 21 februari. VVZ’49-DOSC
VVZ’49: Daan van der Vliet, Danny Meerding, Thijmen Volmer, Yordi Verheijen (’73 Jens van Velzen) , Dylan Nava Marquez, Peter van Hooft, Safa Agyazi (’69 Dimitrie Adamson) , Niek Steman, Floris de Boer, Tahsin Teker (’73 Chris van Dijk) , Rick Burgman.