•  

    Zeer vroeg om half negen aftrappen op een koude frisse zaterdagmorgen tussen alle Sinterklaasopwinding door bood op voorhand alle ingrediënten voor een zouteloos ongeïnspireerd optreden van de 11-2. Maar er was één krachtig medicijn aanwezig om dit te voorkomen: de derby!

    Blauw tegen Groen waar de eer van Soest op het spel stond. Klasgenootjes die elkaar vooraf met een high five begroeten maar vanaf de aftrap niet degene willen worden die komende week diep weggedoken in de kraag van hun jas onzichtbaar door de schoolgangen willen sluipen.

    Het goede voorbeeld werd meteen door Julian gegeven. Normaliter heeft Julian een kwartiertje nodig om de dieselmotor warm te draaien maar met beste vriendje aan SO-zijde op het veld sprong hij al in de eerste minuut tussen een kwartet blauwen in om de bal te veroveren en zich met een pirouette vrij te spelen. Ook Anton was duidelijk bevangen door de derby-koorts; als een onverschrokken IJslandse Viking kwam er geen mannetje langs in de openingsfase. Het bleef lang 0-0 in de 1e helft. Mirac kwam net een teentje tekort om de openingstreffer te maken en keeper Bendt voorkwam met twee prachtige saves een blauwe goal. Toch was het SO Soest dat de score opende maar Kaï maakte al snel weer gelijk als teken dat beide teams volkomen aan elkaar gewaagd waren.

    Na rust liet VVZ haar beste voetbal sinds tijden zien. Normaliter wil de 11-2 nog wel eens verdedigers lucht laten dekken als we aan het aanvallen zijn zodat we nooit de afvallende bal in bezit krijgen maar nu schoof VVZ massaal in. SO Soest kreeg de bal niet weg en het was uiteindelijk Lasse die na een lange solo de 11-2 op voorsprong schoot. Kaan werd tweemaal door een mooie steekpass van Evren vrij voor de keeper gezet maar het ontbrak aan geluk en scherpte om de wedstrijd in het slot te gooien. De SO-keeper pareerde knap een schot van Julian en Muhammed had net een stapje teveel nodig om op goal te schieten. Soest piept en kraakte maar soms is voetbal onrechtvaardig. Uit twee counters wist SO Soest de stand ineens om te buigen in een 3-2 voorsprong voor de gastheren.

    Maar Duran had helemaal geen zin in een zure nederlaag. Hij reageerde goed op een fout bij het uitverdedigen en schoot de bal onhoudbaar in de kruising (3-3). In de resterende tien minuten had SO Soest zich weer herpakt maar ook VVZ ging vol voor de eretitel van ‘DerbySieger’. Keeper Mika voorkwam met zijn vingertoppen een blauw feestje en aan de andere kant vlogen schoten van Lasse en Duran rakelings over. Het spel bleef op-en-neer golven en toen de uitstekende leidende jeugdscheidsrechter voor het einde blies hing het publiek uitgeteld en zonder adem in de hekken na deze bloedstollende eindfase. Het gelijkspel deed wellicht recht aan het enthousiaste en sportieve spel van beide ploegen maar beroofde VVZ wel van de koppositie.

    Met nog drie speelrondes te gaan zijn er nu nog maar liefst vijf kandidaten voor de titel. VVZ staat weliswaar als nummer drie nu twee punten achter op de kopkopers maar treft uitsluitend nog ploegen uit het rechterrijtje. Als de 11-2 die wedstrijden speelt met derby-mentaliteit dan moet de volle buit gepakt kunnen worden en kan het achterover leunen om te kijken of de andere titelkandidaten genoeg punten in hun onderlinge wedstrijden verspillen om zelf als de spreekwoordelijke hond met de prijs heen te gaan. Maar we weten ook dat als de 11-2 niet bij de les is er ook van iedereen verloren kan worden. Want winnen is voor 50% afhankelijk van kwaliteit maar ook voor 50% van mentaliteit. Het wordt nog een ‘hete’ decembermaand!