In de afgelopen drie seizoenen hebben wij zes keer de degens gekruist met SVPanter. Van de zes ontmoetingen wonnen wij er welgeteld 1 en verloren wij er 5. Zelden verloren wij omdat we slechter waren. Meestal lagen de oorzaken bij zaken waar wij niet mee wisten om te gaan. Een erbarmelijke scheidsrechter met desastreuze beslissingen. Een tegenstander die het fysieke niet schuwt en ook de “mindset” van ons hevig wist te ontregelen en een complex waar wij ons nog nooit thuis hebben gevoeld. Doelend op het kleine, vaak beroerde grasveld en dito kleedkamers, waar zelfs geen sleutel van wordt vergeven. Allemaal zaken waar wij ons nooit achter mogen verschuilen, Het Panter syndroom moest na vandaag maar eens verleden tijd zijn.
Eerste bedrijf een zware kluif.
Vanaf de aftrap was het al vlot duidelijk wat de bedoelingen waren van de Panters. Vanuit een gesloten organisatie en een snelle omschakeling met veel man richting de vijandelijke goal stormen. VVZ’49 had het niet gemakkelijk de eerste helft. Verdedigend stond het wel prima, maar ons vlotten spelletje wat wij gewend zijn te spelen, kwam niet van de grond. Het kostte gewoonweg teveel tijd om de stuiterende ballen te controleren en daarna bij het juiste mannetje te krijgen. Na een kleine 20 minuten spelen leek Panters zelfs op voorsprong te komen. In een stevig duel ging een Panters speler binnen de beruchte lijnen naar de grond. Met dat Danny de bal, die vlak voor hem lag, weg wil werken, graait de vallende speler de bal voor zijn voeten weg alsof hij de groene bal uit de ballenbak van Lucille Werner graaide. Dat hij dit onreglementair verkregen balbezit nog afrondde met een schot achter Daan, deed niet meer ten zaken. Na hevige protesten van VVZ’49 EN het vlagsignaal bleek dat de scheidsrechter iets over het hoofd had gezien en werd de goal geheel terecht afgekeurd. Kon VVZ’49 daar dan nog iets tegenover zetten?? Het antwoord is weinig. Met minuut 30 op de klok kreeg Peter na een prima loopactie de bal toegespeeld. De voorzet op Floris was goed, maar de inzet werd vermoeilijkt door het stevige duel wat hij moest aangaan. Zijn poging ging een metertje naast de goal. De rest van de eerste helft was Panter optisch gezien misschien de bovenliggende partij,kreeg het een peloton aan corners maar aan de warme thee stond er een stand op het scorebord waar wij ook mee gestart waren.
In de rust , slobberend aan de thee, overlegd wat er anders moest. Het was niet slecht wat wij op de mat legde, maar Panters was gewoonweg de eerste helft wat slimmer en speelde meer tot het toelaatbare. ”Vorige jaren hadden we in zo’n wedstrijd al achter gestaan boys….blijf er in geloven”….waren de bemoedigende woorden van onze vice aanvoerden. Safa zou de niet geheel fitte Rick vervangen en dat zou, naar later bleek, een goede zet worden.
Tweede helft volop kansen
Al na 3 minuten had de Panter keeper het lastig met een venijnig schot van Niek. Hij kreeg het leder niet onder controle, maar de rebound was niet voor ons weggelegd. Na een kwartier mocht ook Jip zijn opwachting maken voor Peter. Een handvol tellen later zag Floris zijn kans schoon om de handen op elkaar te krijgen. Een schitterende halve omhaal zoefde rakelings voorlang en verdween langs de verkeerde kant van de paal tegen de ballenvanger. VVZ’49 had de toon gezet en Panters werd teruguit gedwongen. In de 20e minuut zagen wij weer eens de oude Safa terug. Op snelheid wist hij de bal net voor zijn tegenstander voorwaarts te spelen en had hierdoor vrijbaan richting de goal. De meelopende Sven werd gezocht en gevonden. De intikker van Sven was niet goed geraakt, maar wel doeltreffend. Tussen de benen van de keeper door verdween de bal tegen de touwen. Een geweldige ontlading na zo’n eerste helft. Direct vanaf de aftrap een bijna identieke aanval, maar dan vanaf de andere kant. Tahsin was eerder bij de bal dan zijn tegenstander, kon ook opstomen en gaf ook voor op Sven. De keeper doorzag dit, leek te struikelen, maar wist toch al struikelend de bal net voor de voeten van Sven weg te plukken. Sven maakte het de keeper nog lastig met een vlammend schot, maar toen even later Thijmen met een geweldige vrije trap de 0-2 binnen schoot, leek het niet meer fout te kunnen. Panters mocht van geluk spreken dat het niet met 10 man verder moest nadat Jip als doorgebroken speler werd neergehaald. De moeizaam fluitende scheidsrechter had hiervoor een gele kaart in gedachten. De Panters kopte nog in kansrijke positie naast en Jip schoot nog hard en nipt voorlangs. Ondertussen begon het al aardig donker te worden. Panters gooide nog één keer alles op alles om in de laatste 5 minuten nog iets te bewerkstelligen….en met succes. In minuut 85 scoorde Panters de 2-1, terwijl en eigenlijk voor VVZ’49 niks aan de hand was. Verdedigend stond het goed, je moet alleen op zulke momenten nooit met mooi voetbal willen uitverdedigen. Soms moet het lelijk en moet die bal gewoon richting de velden van de Merino’s. Het werd zelfs nog beroerder want door een goal in de allerlaatste minuut moest VVZ’49 zelfs 2 punten inleveren. Een goal die door de duisternis amper waar te nemen was voor de toeschouwers…. Geheel onnodig, of het nou verdiend was of niet. Als je 5 minuten voor tijd met 0-2 voorstaat bij jou angstgegner, moet je gewoon meedogenloos zijn. Met de pest in het lijf propte wij ons weer in de kleedkamer. Ook de Posthoorn speelde gelijk, maar SVM snoepte 2 punten van hu achterstand af. Een gemiste kans waar die we even moeten verwerken maar ook niet te lang bij stil moeten staan.
Twee balende trainers
Panters trainer Adnane had gemixte gevoelens en baalde van die afgekeurde goal. “Als het hands was, had hij een penalty moeten geven wegens een overtreding. Bij een voorsprong hadden we een heel andere wedstrijd gekregen”. De scheidsrechter verklaarde na afloop dat hij de overtreding te licht vond voor een strafschop. VVZ’49 trainer Muslu Nalbantoglu baalde ook. “De eerste helft hadden wij het best lastig, maar een groot gedeelte van de tweede helft hadden wij ze in de houtgreep. Wij verzuimde echter om de derde te scoren. Dan was het zeker klaar geweest”.
Lange winterbreak
VVZ’49 heeft 8 weken de tijd om zich klaar te maken voor de eerstvolgende krachtmeting, thuis tegen de Posthoorn. In die 8 weken gaan wij eerst genieten van de decembermaand. In januari staat het Koude Tenen Toernooi op het programma, gevolgd door het teamweekend in Lochem. Daarna volgen er een aantal oefenwedstrijden om het ritme weer langzaam het onze te maken.
De TC, spelers en staf wensen al onze volgers een prachtige decembermaand en een gelukkig, sportief en gezond 2026
VVZ’49: Daan van der Vliet, Danny Meerding, Thijmen Volmer, Yordi Verheijen, Dylan Nava Marquez, Peter van Hooft (’59 Jip van Schadewijk) , Floris de Boer, Niek Steman,Sven van de Munt, Tahsin Teker (’75 Guus Parinussa) , Rick Burgman (’45 Safa Agyazi)