• De dag van de derby

    Vandaag stond de derby tegen TOV op het programma. We hadden dezelfde voorbereiding als de tegenstander, beide teams waren gisteravond in de Galgenwaard te vinden. Daar zagen we de Oranje dames het goede voorbeeld geven. 
    Na afloop kruisden onze wegen en werd er vanuit de kant van Baarn gekscherend geroepen dat ze ons "gingen afslachten". Met angst en beven stapten we dan ook in de auto vanochtend.

    Het was vroeg. Om 9.15 zouden we verzamelen in Baarn. Dat liep effe wat anders, want wegens een gebrek aan parkeerplaatsen moesten we half Baarn doorrijden om de auto te kunnen parkeren. Om 9.40 waren we eindelijk compleet.

    Na een korte maar goede warming up gaf de scheidsrechter het startsignaal. We kwamen goed uit de startblokken. Het balbezit was voor ons, maar echte kansen werden niet gecreëerd. We zetten de thuisploeg goed onder druk, waardoor zij er voetballend niet uit kwamen.

    Halverwege de eerste helft werd er van achteruit een lange bal gegeven, de verdedigster van TOV kon de bal onderscheppen en speelde ‘m terug naar haar keepster. Die pakte de bal in haar handen en de scheids kon niets anders doen dan een indirecte vrije trap geven in de 16. 
    Patricia ging achter de bal staan en Jacqueline stond in de startblokken om eens flink uit te gaan halen. Dat was wat iedereen dacht, behalve Patricia en Luca. Luca was slim weggeslopen en stond he-le-ma-al vrij bij de tweede paal. Patricia speelde de bal in en Luca hoefde alleen haar voet tegen de bal te zetten: 0-1!

    Kort daarna werd de voorsprong verdubbeld. Mazzy speelde zich knap vrij op het middenveld, speelde Jacqueline aan en ditmaal mocht ze wél uithalen. De keepster had geen antwoord op haar knal en zodoende breidde wij de voorsprong uit. 0-2.

    Tijd voor de rust.

    We besloten om niet meer vol gas vooruit druk te zetten, we zouden de tegenstander op eigen helft opvangen. De selectie was vandaag krap, dus het was belangrijk om de zege binnen te slepen zonder onnodig energie te verspillen.

    De tweede helft speelden zich voornamelijk af op het middenveld. Beide teams stonden goed te verdedigen, dus de kansen waren schaars in de tweede helft.

    In de rust had Merel besloten om een ander broekje aan te trekken. Als grapje werd er gezegd dat ze dan meer ruimte had om uit te halen, maar de spits vatte dit letterlijk op. Van een meter of 20 besloot ze maar eens richting doel te schieten. De bal vloog..en vloog..en vloog..en verdween uit het zicht. Toen de keepster de bal uit haar doel viste had iedereen pas door dat de bal wonderbaarlijk IN het doel was geland. 0-3!

    Dat was voor de thuisploeg het startsein om volle bak te gaan spelen. Wij kwamen flink onder druk te staan. Dit leidde ook tot de 1-3. Niks aan de hand, met nog een kwartier spelen was de marge groot genoeg. De spanning begon wel ineens te stijgen toen ook de 2-3 werd binnen gekopt uit een goed genomen vrije trap.

    Wegens de krappe selectie liepen de meeste dames op hun laatste benen. De gaten werden groter, maar er werd wel keihard geknokt om de overwinning binnen te slepen. Na 4 minuten blessuretijd en een verhoogde hartslag floot de scheidsrechter eindelijk voor het einde van de wedstrijd. De derde overwinning op een rij is een feit!

    Na 5 wedstrijden staan we met 9 punten op een keurige vijfde plaats. Volgende week mogen we weer thuis aan de bak tegen ‘s Graveland. Kunnen we voor de vierde keer op rij drie punten bijschrijven?