Wederom een valse start bij de Posthoorn

Deze week mochten wij, net als een 4 tal seizoenen geleden, de competitie in beweging brengen met een uitwedstrijd bij de Posthoorn. Toen ging een piepjong elftal olv John van Loen de bietenbrug op. Het was toen een loodzwaar en kletsnat veld en het VVZ team, met veelal spelers overgeheveld uit de JO19, was nog blue en onbevangen. Op de 5-3 was toen weinig af te dingen.

Déjavu naar 4 jaar geleden

Vandaag veel gelijkenissen met 4 jaar geleden, maar ook wel een heel andere wedstrijd. Het veld was net zo nat, misschien wel natter. De ploeg die er vandaag stond, is niet zo jong meer als toen, maar een ploeg die grotendeels al 4 seizoenen meedraait in de 4^e/5^e klasse.

Op het moment dat de spelers aan de warming up willen beginnen, begint het te regenen. Af en toe wat minder, maar ophouden zou het deze wedstrijd niet meer doen. Op de dreunen van Into The Woods werd de warming up volbracht……Into The Woods trotseerde dit weer niet en zou even pauze nemen. De 22 voetballers moesten er wel aan geloven en moesten ten velden.

Behelpen bij de Posthoorn

We kwamen niet voor het eerst bij deze Amersfoortse vereniging, welke voor een groot gedeelte gerund wordt door de sympathieke Maikel Manasse. Als het regent, is er in de dug-out alleen plaats voor een 5 tal wissels. De staf zal het moeten doen met zelf meegebrachte paraplu’s of de regen net als de spelers trotseren. We moesten het er mee doen.

Goed begin, maar verdedigend niet best

Al binnen de drie minuten hadden wij 1 grote kans en 2 beste mogelijkheden om zeep geholpen. De kans voor Floris de Boer was de grootste, maar de voorzet van Jip werd door Floris over de goal gemikt. De eerste kans van de Posthoorn was wel raak. Een diepe bal werd verkeerd door de laatste linie van VVZ’49 beoordeeld en de Posthoorn plaaggeest Michael Pouw wist zijn eerste van het seizoen in het netje achter Daan te leggen. Enkele minuten later werd de 2-0 afgekeurd wegens buitenspel. VVZ’49 wankelde maar het verschil bleef op 1 staan. Hierna kwam VVZ’49 beter in de wedstrijd. Het kwam zelf weer wat meer aan voetballen toe, maar de lange ballen van Posthoorn bleven zeer gevaarlijk, vooral omdat het verdedigend bij VVZ’49 allemaal maar niet wilde lukken. Daan wist (ver voor zijn goal voetballend) een paar keer zijn verdediging te assisteren. In de 20^e minuurt veerde iedereen op. Jip werd weggestuurd richting de Posthoorn goalie en wist vlak voor de sluitpost nog de bal richting de goal te krijgen, maar net als Casillas in 2010 wist ook de Amersfoortse doelman de Derby Star nipt te beroeren. Wat restte was een corner. Eigenlijk was deze prima uitgevoerd, maar het opvolgende schot was matig. Rick stond gelukkig precies op de goede plek om hij “vijfje” toch nog tegen het kletsnatte net te schieten, 1-1.

Maar als je dan denkt dat de schade hersteld is en we hebben geleerd van de fouten (lees tegendoelpunt) dan kom je bedrogen uit. Enkele minuten later wederom een verkeerd beoordeelde diepe bal die alleen door Posthoorn speler Pouw op waarde werd geschat. Een bekeken schuiver betekende 2-1 en VVZ’49 kon weer op jacht naar de gelijkmaker. En ook deze werd op een presenteerblaadje aangereikt. De keeper van Posthoorn torpedeerde Rick binnen de beruchte lijnen waarop de scheidsrechter de bal op de stip plaatste. Safa Aggyazi scoorde beheerst zijn eerste doelpunt ooit in het groen witte VVZ shirt.  Het werd zelfs nog mooier voor de rust. Danny onderschepte op prima wijze een bal en deze bal kwam pardoes voor de voeten van Floris. Floris stuurde direct op de rechter kant Safa weg, die op zijn beurt vanaf de achterlijn Jip bediende. Met een bekeken balletje verschalkte Jip de uitstormende doelman. 2-3. Toch bleek ook de 2-3 niet de ruststand te worden. Met het scheiden van de markt was het wederom Michael Pouw die zijn hattrick voltooide. De plaag van de eerste helft kreeg wederom te veel ruimte om strak, hard en zuiver uit te halen. Zo gingen we met zeer gemengde gevoelend richting de spreekwoordelijke thee.

Nietszeggende tweede helft

De tweede helft was er eentje van een bedenkelijker niveau. Beide teams hadden zich goed ingelezen op de speelwijze van de tegenstander, waardoor er amper nog kansen of mogelijkheden te noteren vielen.

Toch viel er een winnaar in deze wedstrijd te noteren. Een sporadische uitval van de Posthoorn werd ongevaarlijk voorgezet. Ongevaarlijk, maar toch werd deze bal ongelukkig in eigen doel gewerkt. Denkend dat er iemand in je rug loopt ga je paniekerig uitverdedigen wat tot een ongelukkig eigen doelpunt leidt. Met een alles of niets poging ging VVZ’49 nog op jacht naar de 4-4. Danny was nog erg dichtbij maar de Posthoorn keeper had wel het fortuin aan zijn zijde en ranselde de harde kopbal onder de lat weg.

De staf was net zo teleurgesteld als hun spelers. “Spelers die er normaal gesproken altijd staan, vielen nu door de mand. Verdedigend hebben wij de Posthoorn met hun speelstijl in de kaart gespeeld. Te veel fouten, 3 tegendoelpunten. Dat mag niet gebeuren”.

De kop is eraf. We hadden op meer gehoopt. De wedstrijd verdiende ook geen winnaar, maar deze kwam er wel. De Posthoorn was vandaag de gelukkigste.  Volgende week pakken we de draad weer op. Dan ontvangen wij Amsvorde. De Amersfoorters wisten hun 1^e wedstrijd tegen Sporting Almere met dezelfde cijfers als de Posthoorn te winnen.

VVZ’49

Daan van der Vliet, Danny Meerding, Jurgen Voskuil (’75 Thijs Hanraads) , Thijmen Volmer, Peter van Hooft (’45 Dylan Nava Marquez) , Niek Steman, Safa Agyazi, Jip van Schadewijk (’75 Chris Rademaker) , Floris de Boer (’75 Dimitrie Adamson) , Tahsin Teker, Rick Burgman.