• VVZ’49 pakt eerste driepunter tegen Candia’66. Eindelijk weten de mannen van Alemdar Kurt zichzelf te belonen.

    15 okt 2022 Robert Jan Boers
  • Trainer Alemdar Kurt had vandaag enkele wisselingen in zijn selectie, en daar had hij ook alle ruimte voor. Spelers die in zijn ogen op dinsdag en donderdag de pannen van het dak trainen, krijgen vanzelf eens een kans. Is zijn optiek. En zo gebeurde ook.

    Jonge en gretige groep

    Zo had trainer Kurt eindelijk weer eens de mogelijkheid om Floris de Boer weer een linie (of twee) naar voren te schuiven. Uit noodzaak was Floris de laatste weken in de laatste lijn geposteerd, deed dit tot ieders tevredenheid, maar iedereen wist ook dat de kracht van Floris aan de andere kant van het veld licht. Vandaag kon dit, omdat Yordi Verheijen weer fit genoeg was om aan de aftrap te verschijnen. De warming up gaf nog wat twijfels, maar zelfs wat “kortademigheid” kon zijn 100e wedstrijd in VVZ’49 1 niet tegenhouden. Samen met Kyliam Boers speelde hij een puike wedstrijd in het centrum van de verdediging. Floris de Boer kon dus weer de aanval in, en dit was misschien wel het ontbrekende schakeltje in de VVZ’49 machine. Het bleek een machine op ramkoers. Vooraf had VVZ’49 2 al het goede voorbeeld gegeven. Hun 4-3 winst op Woudenberg werd bij hun maatjes van het 1e ook met luid gejuich ontvangen. Tekenend was de 3-1, welke gadegeslagen werd uit een volle bestuurskamer, vlak voordat de bespreking van het 1e begon. Op het veld moet dat ook gehoord zijn. Net als de aanmoedigingen van het 2e rondom de kansenregen van het 1e.

    Eerste helft met “te weinig beloning”.

    De eerste helft zou een waren kansenregen worden, schrijft u mee?. In de 6e minuut was het al raak voor VVZ’49. Een aanval over de rechter kant werd in twee keer voorgezet. De tweede voorzet werd op waarde geschat door Chris Rademaker, die met een gevoelige “touch” de bal in het netje deed belanden.. En met Chris Rademaker hebben we gelijk een volgende “verrassing” binnen de selectie. Hij wil altijd voetballen. In het 1e of 2e maakt hem niet uit, als hij maar “balt”. Door zijn overijverige trainingsarbeid kreeg hij vandaag een kans in het 1e. Kansen moet je met 2 handen aanpakken. Chris deed dat met meer dan twee handen en gaf zijn visitekaartje al af binnen 6 minuten. VVZ’49 zat dus op rozen, maar de wedstrijd duurde nog 84 minuten....

    Vijf minuten later schoot dezelfde Chris in de handen van de keeper na een slecht portie uitverdedigen van Candia’66. Weer 4 minuten later werd Candia gered door hun eigen grensrechter. Een geweldige aanval over de rechterkant werd terug getrokken op Roan de Beer. Hij kwam overduidelijk achter zijn mannetje vandaan en schoot onberispelijk binnen, maar de vlag van de grensrechter ging omhoog. Als het publiek achter de grensrechter ook zeggenschap had gehad was de goal nooit afgekeurd, nu helaas wel. VVZ’49 bleef het betere van het spel houden. Floris de Boer, Floris Knigge, Roan de Beer en weer Floris de Boer hadden allemaal kansen / mogelijkheden om de score uit te breiden. Het bleef echter 1-0. Het was een genot om te kijken. De ene aanval na de andere deed de handen op elkaar doen, maar doelpunten bleven vooralsnog uit. Tot 5 minuten voor de rust. Kyliam stuurde over de rechter kant Danny weg. Danny haalde, zoals vaker deze middag, de achterlijn en trok de bal terug de doelmond in. Met een gevoelige kopbal deponeerde Roan de 2-0 in de verre hoek.  Candia had voor de rust nog een klein kansje, maar hun kopballetje verdween over de goal van Daan van der Vliet. Het leek een comfortabele ruststand te worden, maar de koude kermis was ook dit keer het deel van VVZ’49. In de blessuretijd van de eerste helft mocht Candia nog een corner nemen. Het was zuur, het was balen, maar deze corner werd keurig binnen gekopt door Candia speler v.d. Brink.

    Met toch een kleine teleurstelling zochten wij de kleedkamer op. VVZ’49 was oppermachtig, maar beloonde zichzelf niet genoeg. Met miniem verschil werd de kleedkamer opgezocht, terwijl de wedstrijd al in het slot gegooid had moeten zijn.

    Hard werken, kramp en wederom een tegendoelpunt in blessuretijd

    De tweede helft zou van iets minder kaliber zijn dan de eerste. VVZ’49 was iets minder dominant, zonder dat het echt in de problemen kwam. De tweede helft was enkele minuten oud toen Tristan Schaap ineens voor de keeper opdook. Flink gehinderd in de rug wist hij met uiterste krachtsinspanning de bal nog op de keeper te schieten, maar een doelpunt leverde het niet op.

    Op een uur spelen brak Floris de Boer dan eindelijk de ban. Aangespeeld aan de rechter kant zocht hij zijn directe tegenstander op. Het 1 op 1 duel werd gewonnen doordat hij naar binnen kapte. Zijn schot draaide mooi om de keeper heen in de verre hoek. De ontlading was groot, maar de resterende tijd was ook nog voldoende om niet achterover te leunen. VVZ’49 kreeg nog tot drie keer toe een kans via Guus Parinussa. De eerste (kopbal) verdween in de handen van de keeper, de overige twee gingen voor de goal langs. In de laatste minuten werden Floris de Boer (kramp) en Chris Rademaker (leeggespeeld)  nog gewisseld voor verse krachten Thijs Hanraads  en Tim Schilder. Ook zij konden niet verhelpen dat Candia uit één van hun spaarzame kansen wel scoorde. In blessuretijd werd het nog 3-2, maar verder in de problemen kwam VVZ’49 niet. Wat was de ontlading groot. Voor velen van deze spelersgroep was dit de eerste winst in het “grote werk’. Het zal zeker niet de laatste zijn. De tijd van oogsten is begonnen, al zal dit met vallen en opstaan geschieden.

    De veren waar we ze hebben willen….

    Al weken waren wij met vlagen positief over de progressie wat dit team maakt. Vandaag viel alles op zijn plaats. Elke speler scoorde een hele dikke voldoende, zonder een man of the match uit te roepen. Waar vorige week enkele spelers hun niveau niet haalde, stegen deze week een groot deel van de spelers boven hun niveau van de laatste weken uit. De ontlading was groot, net zoals het feest in de kantine. De spelers van het 1e sloten zich aan bij de spelers van het 2e. Het 35+1 team bediende de muziek en Wout bracht zijn 2 letterige topsong weer ten gehoren.

    Alemdar Kurt was een trots man. Met natte oogjes en een snik in de stem verklaarde hij dat dit voor hem ook een zeer speciale wedstrijd was. Zijn eerste drie punten als hoofdtrainer kregen zijn lach niet meer van het gezicht. Candia trainer Harrie Epskamp verklaarde na afloop dat de winst dik verdiend was. “Vandaag miste wij teveel bepalende spelers om het VVZ’49 moeilijk te maken” De complimenten bleven aan de Eemweg, net zoals de drie punten.

    Volgende week spelen wij voor de beker een derby tegen Hees. De competitie ligt een weekje stil. Na “Hees uit” spelen wij wederom een derby bij ’t Vliegdorp.

    Opstelling VVZ’49:

    Daan van der Vliet, Danny Meerding, Kyliam Boers, Yordy Verheijen (#100) , Wessel Kraaijeveld, Dylan Nava Marquez, Roan de Beer, Tristan Schaap, Floris de Boer (’79 Thijs Hanraads) , Chris Rademaker (’86 Tim Schilder) , Floris Knigge (’69 Guus Parinussa)

    Foto's van de weddstrijd, klik HIER