• VVZ’49 1 ’21-‘22….de overtreffende trap van bizar. maar toch dank aan ieder.

    16 jun 2022 Robert Jan Boers
  • Er was genoeg vertrouwen. We hadden een mooie groep, niet echt royaal, maar met genoeg kwaliteit. We schrijven de zomer van 2021.

    De meeste spelers waren alweer terug van vakantie toen de selectie van VVZ’49 op trainingskamp in Leeuwarden ging. Het moest de opmaak worden van het nieuwe seizoen, maar later zou blijken dat het de start van een rampseizoen zou worden. In Leeuwarden scheurde Oscar zijn achillespees af en raakte ook Delano geblesseerd. Beroerder konden wij niet starten. Een week later sloot Levi bij de twee pechvogels aan met een kruisband blessure en hij zou dit seizoen zeker niet meer voetballen.

    Zo kunnen wij verder gaan. Yordi Verheijen hebben wij 13 keer niet kunnen opstellen, net zoals Steyn Boers. Delano Engelhart heeft ook 8 wedstrijden gemist. De laatste 5 wedstrijden door eveneens een gescheurde achillespees (!!) in de wedstrijd tegen Baarn. Jordy Schimmel heeft 16 wedstrijden niet op het formulier gestaan en Laurens Eernstman was maar liefst 24 wedstrijden  “uitgeschakeld”. Rick Alvarez en Saddy de Koning mistte beide 10 wedstrijden. Ter voorbeeld: In de thuiswedstrijd tegen FZO konden wij 10 beoogde basisspelers niet opstellen !!

    Als je dan zoveel spelers consequent mist moet er wat vanuit de jeugd aangevuld worden. De eerste die aansloot was Jip van Schadewijk, maar na 6 wedstrijden zat ook hij in de lappenmand. Jurgen Voskuil mocht ook ruiken aan het grote werk, maar nog voordat hij zijn neus voor de eerste keer had opgehaald werd ook zijn kruisband letterlijk in tweeën geschopt.

    Al met al kwamen wij dit seizoen uit op een record aantal van 47 spelers (44 hebben ook daadwerkelijk gespeeld) in de 30 officiële wedstrijden. In totaal hebben er dit seizoen 7 (!!) verschillende keepers onder de lat gestaan bij het 1e. Minstens zo bizar.

    Elke donderdag zaten de TC leden om de tafel met de trainers en leiders van het 1e, 2e en JO19. Elke week was het meer een puzzel dan een keus. Er viel weinig te kiezen, maar toch is het wekelijks weer gelukt, met dank aan……

    Met dank aan heel veel mensen. Ten eerste de loyaliteit van de trainers, hoe moeilijk het soms ook was. Gijs Schaap en Marcel Hanraads bleven maar spelers afstaan en doorschuiven. Zelf toen de JO19-2 was teruggetrokken (ten bate van de kwantiteit) was het vaak nog passen en meten. Daarbij noemen wij ook gelijk de spelers van de JO19. Met welk team zij ook werden weggestuurd of waar zij ook moesten spelen….je hoorde ze niet. De jeugd wrong zich door alle bochten om de senioren te helpen….chapeau !!

    Verder gaat er grote dank uit naar Jelle Bade. De oud selectiekeeper keepte lekker zijn wedstrijdjes in het derde, maar toen hij werd gevraagd het gat wat Oscar Kooij achterliet, in te vullen twijfelde hij geen moment (of misschien heel even) en schoot de selectie te hulp. Ook dank in de richting van Ollie van Veen. De jeugdkeeper (JO17-1) stond elke zaterdag klaar om na zijn eigen wedstrijd met het eerste mee te gaan als reserve keeper. Twee keer mocht hij zelfs starten en één keer was zijn rol als reserve keeper ook daadwerkelijk nuttig, toen hij in de thuiswedstrijd tegen Hees vlak voor rust zijn opwachting “moest” maken.  In al die andere wedstrijden als reserve keeper hoorde je hem niet klagen. “Ik heb toch niks anders te doen, en voetbal is mijn hobby”….klonk het dan. Dank Ollie !!

    Een seizoen met erg veel blessures vergt veel van de verzorger, maar wat nou als ook hij op een gegeven moment is uitgeschakeld.? Kevin moest halverwege het seizoen onder het mes en kon dus zijn taken niet meer uitvoeren. Waar haal je zo snel een ander vandaan?? Saddy de Koning kwam gelijk met “Ouwe Soes !”. De wenkbrauwen werden gefronst, maar het bleek een schot in de roos. Ten eerste voor ons als VVZ, maar ten tweede ook voor Richard “Ouwe Soes” van Soestbergen. Onder de klanken van Elvis Presley kneedde hij wekelijks de spelers wedstrijd klaar. Richard, ook jij heel veel dank en veel plezier bij SVMM.

    Tsja, en omdat je niemand wil vergeten danken wij alle 47 spelers, de trainers, de leiders, de TC en ieder ander die direct of indirect heeft mee geholpen om dit seizoen tot een einde te brengen.

    Het “meest bizarre seizoen ooit” zit erop. Het heeft niet gebracht wat wij er van hadden verwacht en niemand weet wat het had gebracht als het seizoen niet zo bizar was verlopen. Met z’n allen lagen wij voor even uitgeteld in de hoek, maar voor de acht tellen voorbij waren, waren wij weer strijdbaar. Strijdbaar richting volgend seizoen. Met een mooie jonge (eigen) groep en een staf met groen/wit DNA gaan wij bouwen aan de toekomst van VVZ’49. Voor de schermen is het zomerstop, achter de schermen zijn wij al weer volop bezig.

    Iedereen een mooie zomerstop en tot volgend seizoen.