• In de wetenschap dat Maart zijn staart roert waren de weersomstandigheden te verwachten. Guur, winderig en regenachtig. Toch waren er nog behoorlijk veel VVZ- supporters richting Rhenen gekomen om het vlaggenschip aan te moedigen.

    Dat Maart ook de hand zou hebben in een, zou je op voorhand kunnen zeggen, gehavend VVZ’49, was echter niet te voorspellen.

    Zonder Uzeyr en Jordy, beiden geblesseerd, zonder Luc met verplichtingen op school, werd er gestart met Oscar, Stan, Ruben, Delano en Steyn in de laatste linie. Het middenveld met Thijmen, Sebastiaan, Bjorn Frolich en Joey en een voorhoede met Floris en enigszins verrassend Bjorn Bosman.

    Gaandeweg de wedstrijd was het niet te merken dat VVZ’49 "gehavend" bleek. Er werd geconcentreerd begonnen, eigenlijk kreeg Oscar weinig tot niets te doen, wat normaliter betekent dat het elftal goed georganiseerd stond. Dat Kevin na 25 minuten voor de geblesseerde Joey inviel op een voor hem totaal nieuwe positie, deerde het solide spel van onze jongens ook niet.

    Herhaaldelijk waren er reële mogelijkheden te bespeuren om op een voorsprong te komen. Een strak/laag schot van Bjorn Fr. ging nog net naast. De volgende kans, in de 30e minuut, werd 2x ingeschoten en na 2x door de keeper gepareerd te zijn, uiteindelijk door Bjorn. B tot doelpunt gepromoveerd. Heinde en ver was de oerkreet van Bjorn te horen die volgde. Een geheel terechte voorsprong, want zoals gezegd kon Candia weinig in de melk brokkelen. Misschien mede omdat zowel spelers als supporters van Candia zowat elke beslissing van de scheidsrechter in woord en daad, in twijfel trokken.

    Dat onze gelegenheid spits Bjorn B. een tiental minuten later ook de 0-2 wist te scoren was natuurlijk helemaal welkom. Een dieptepass van Bjorn Fr. werd door hem op waarde ingeschat. De wind deed zijn werk in het voordeel van VVZ. De bal leek een prooi te worden voor de uitkomende keeper van Candia, maar de bal bleef "hangen" en Bjorn wist zijn voet er eerder tegen aan te krijgen, tevens een stukje keeper meenemend en de bal stuiterde het lege doel in.

    Aldus was een ruststand met een 2-0 voorsprong het gevolg. Er bleven verschillende supporters gewoon in de tribune zitten omdat de weg naar de kantine, ca. 200 meter, bezaaid bleek met hevige rukwinden en volle, natte regendruppels.

    Inmiddels had Luc zich ook aangesloten bij de groep, wat de mogelijkheden voor de trainer om naar eigen inzicht te wisselen, aanzienlijk versterkte.

    Er was een iets meer aandringend Candia te bespeuren, VVZ wist dat redelijk eenvoudig op te vangen, er werd iets meer ingezakt en men probeerde gewoon de bal langer in het bezit te houden. Echt enerverend was de 2e helft dan ook niet. Misschien een 2-tal kansjes voor Candia en een 2-tal mogelijkheden voor VVZ.  Zoals gezegd deden de weersomstandigheden ook een duit in het zakje om te voorkomen dat er vloeiende combinaties op de mat gelegd konden worden.

    Na 65 minuten kwam Max voor Steyn waardoor Stan naar de rechtsback positie verhuisde. 5 minuten later de laatste wissel waarbij Luc voor Bjorn Fr. kwam. Best wel een riskante wissel, immers de laatste keer dat Bjorn Bo. speelde moest hij met kramp uitvallen.

    Bjorn Bo. en Luc werden de 2 spitsen wat een vijftal minuten later veranderde toen Luc de positie van Floris op het middenveld overnam.

    Uiteindelijk werd het een eenvoudige overwinning, ondanks de vele wisselingen in het elftal. Eigenlijk gewoon een goede zaak om te zien hoe "we" de klus klaarden. Men wordt als elftal (groep) steeds stabieler. Een compliment naar spelers en staf.

    En toen de bestuurskamer na afloop... Jonathan had verloren waardoor we weer alleen koploper zijn. Als we die winnen en die niet verliezen dan??..etc. etc. Rijk rekenen blijft altijd gevaarlijk! Gewoon van wedstrijd tot wedstrijd leven lijkt verstandiger, vraag dat maar Sergio Ramos!!!

    Op de terugreis nog een opmerking van de voorzitter. Hij was benieuwd wie de trainer volgende week allemaal opstelt? Er liep immers een spits bij die 2x gescoord heeft. Uw verslaggever vandaag gaat ervan uit dat het beste elftal wordt opgeroepen om Jonathan te gaan bestrijden. Niet verliezen is koploper blijven. Winnen is echter altijd lekkerder.

     

    Nog even een hart onder de riem voor Wout. Afgelopen week is "ouwe pos" , oftewel zijn vader, richting de hemel geroepen.

    Hou je taai, maatje!!!

     

    Klik hier voor de foto's van de wedstrijd