We beginnen dit verslag natuurlijk met een daverend applaus voor Coach Jan van der Meij. Afgelopen maandag werd hij tijdens de ALV benoemd tot lid van verdienste. Terecht! Die benoeming heeft duidelijk te maken met zijn bestuurlijke kwaliteiten en niet zoveel met zijn succes als coach want de 19-3 wint dit seizoen zelfs nog minder dan Ajax. Vandaag stond Hercules op het menu. Voor Ajax is dat traditioneel een soort horrorclown die ooit in 1914 verantwoordelijk was voor hun enige degradatie. En in 2023 serveerden de Utrechters de Amsterdammers nog de grootste bekerblamage sinds de uitvinding van voetbal.
Kortom; VVZ moest gewaarschuwd zijn dat strijden in de genen van de gasten zit. Maar binnen de minuut ging laatste man Mitchell in de fout door de bal te lang bij zich te houden en vervolgens de spits onderuit haalde die hem de bal had ontfutseld. Keeper Tim was bij de les en keerde de penalty maar zag zijn teamgenoten nog de slaap uit hun ogen wrijven in plaats van in te lopen. De rebound was daardoor een makkelijke prooi: 0-1.
De 19-3 was nog steeds in winterslaap en ontsnapte zelfs aan een 0-2. Maar toen gebeurde er iets bijzonders. De eerste fatsoenlijke VVZ-aanval eindigde in 1-1 dankzij Jens — en dat bleek de wekker die de ploeg nodig had en dat pas 5 minuten na het eerste fluitsignaal van de prima leidende scheidsrechter Immerzeel. Mitchell maakte zijn eerdere fout goed en poeierde de Soester brigade op voorsprong waarna Mirza attent reageerde op een fout van de keeper. Maar Hercules gaf zich niet gewonnen en maakte uit een fraaie aanval een aansluitingstreffer zodat na slechts 20 knotsgekke minuten er al een 3-2 tussenstand op het scorebord stond.
Het restant van de eerste helft had Hercules het overwicht; kwam een paar keer gevaarlijk door maar VVZ hield piepend en krakend stand. En toen was daar Appie, nog maar net 16 jaar oud werd hij gelanceerd, omspeelde de keeper en schoof de bal beheerst in het doel (4-2) waarna het verkleumde publiek zich met een bakkie koffie kon opwarmen in de kantine.
Ook na de rust hield het spektakel niet op. Wederom wist Hercules een aansluitingstreffer te produceren maar VVZ kwam er nu voetballend wel een paar keer gevaarlijk uit met goed opgebouwde aanvallen. Toch was het een dood spelmoment wat de goal van de dag opleverde toen Gijs een corner in 1x de goal indraaide. Een ongelukkig eigen doelpunt van Hercules gooide de wedstrijd op slot al wisten de gasten vlak voor tijd nog een keer te scoren. Een fraaie 6-4 zege voor de nu ook coach van verdienste; een uitslag die overigens in Amsterdam nog een historische bittere smaak heeft van een treffen met een andere ploeg uit de Domstad. Maar VVZ was duidelijk van een ander kaliber en boog niet voor een sterk Hercules in een overigens uiterst sportief duel.
Een nuttige zege voor de 19-3 in deze wintercompetitie waar de krachtsverschillen klein zijn; iedereen heeft al minstens één keer verloren na drie speelrondes. Volgende week wacht een uitwedstrijd tegen Oranje-Wit. Het vlaggenschip van VVZ won daar vorige maand met 4-0 en laat dat een inspiratie zijn voor de 19-3. Hopelijk vinden onze helden komende week een wekker in hun schoen zodat ze al aanstaan voordat er daar wordt afgetrapt.