Belangrijkste spelregel wijzigingen voor de pupillen 08 en 09 voor het seizoen 2017-2018
31 augustus 2017
Uitslagen zaterdag 02 september
2 september 2017
Toon alles

VVZ ’49 JO12-1 – Hoogland JO12-3: Automatismen

Automatismen. Sta je koud 3 minuten langs de kant op een stralende zaterdagmorgen, sta je alweer op je telefoontje te pielen. Dat altijd te kleine schermpje in je linkerhand te bedwingen. Nieuw seizoen! Opnieuw de strijd tegen de elementen. Swipe-schwalbes en altijd weer die onverbiddelijke autocorrectie! Yasin wordt Usain (kon slechter, geef ik toe), de scheids al snel uitgemaakt voor veel oneerbaars.

Op zoek naar automatismen. Sta je in de rust van een alleraardigst potje bekervoetbal plots oog in oog met Big Mow. Laagbijdegronds is het komen aansluipen; onverstoorbaar plant het een aanval op een verzameling onschuldige voetbaltassen, maar wordt daarbij overmeesterd door enkele oplettende toeschouwers. Een simpele druk op de knop en daar sta je dan als uitgerangeerde digikoe: geen boe of geen bah meer te doen. Niet veel later doemt ook Boer Piet op en zien we hem druk in de weer met maaier én GSM: knoppentaal. Op zaterdagochtend is een voetbalveld geen maaiveld. Ook hier ontbreken ze duidelijk nog: de automatismen.

Ik sta naast mijn kereltje. Kijken hoe groot zo’n héél veld is. Met wie ‘ie nou eigenlijk allemaal speelt. Handje toch nog even in mijn hand als we langs de eerste moeders lopen: ‘Hé Bink, wat leuk dat jij er bij bent!’ Inspecterende blikken, jeukende neus. Gelukkig staat ‘ie recht, toch? Je zal maar 10 zijn, bijna klaar voor het Grote Werk. In het veld gelukkig vooral bekenden. Eigen team, kennissen van wat invalwerk of gezamenlijke trainingen. Dan maar even kijken wie waar speelt. En waar kom ik zelf pap? Weet jij welk nummer ik heb? Automatismen..

In het veld word ik ze bij vlagen gewaar. Wellicht zijn het de oefenpotjes (mét tegenstand) en de trainingen van Albert geweest. Of ligt het gewoon aan vandaag. De tegenstand die niet op kwam dagen. Hoogland JO12-3, dat duidelijk ook nog een flinke zoektocht voor de boeg heeft.

Groen is vanaf het begin de baas. Verdedigend staat het al heel behoorlijk, het middenveld oogt nog onwennig met de zee aan ruimte, maar springt er beduidend behendiger mee om dan de Hooglanders. Stabiel speelt het spel zich af op de Hoogland helft en kan onze aanval zich uitleven. Na een flink aantal kansen is het vanaf links fraai raak. Nicolai uit de JO12-2 scoort vanaf de punt van het strafschopgebied met een boog over de keeper in de verre hoek: 1-0. Uit één van de vele en goed genomen corners (Luan) draait de goed spelende Arvid vanaf de andere punt op eveneens fraaie wijze de bal precies in de andere hoek: 2-0.

Na 20 minuten is er één VVZ-er die nog geen bal gehad heeft: keeper Thom. Uit het volslagen niets krijgt hij het ding toch in zijn handen. Vanuit het netje welteverstaan: 2-1. Terechte strafschop na ongelukkig hands in eigen strafschopgebied. Automatismen ja.

Op papier weer een wedstrijd, maar geen vuiltje aan de lucht. En nooit meer, deze wedstrijd. De verantwoordelijke? Een vrouwtje. Tussen al de mannetjes de enige. Verdediger van beroep gooit zij vandaag de wedstrijd in het slot. Drievoudig verzegeld welteverstaan. Als dat eens een automatisme mocht worden..?

De eerste de fraaiste. Corner van Luan, slim loopwerk naar de eerste paal, dreigen te schieten, maar met klein tikje je man uitspelen, achterlijn opzoeken en dan de keeper verbouwen met een bal hoog en hard tegen de touwen. Lukte donderdag zelfs Robben niet, Julia verblikt of verbloost niet: 3-1. Het zal na de rust geen toevalstreffer blijken..

Per, voortvarend als vanouds, schiet via de handen van de dappere keeper hard en droog 4-1 binnen. Koning Roel (mooi hoor zo’n eindbaas achterin) test het kereltje nogmaals, vanuit de middencirkel (!), maar nu is zijn verweer wel afdoende. Op slag van rust beloont de ijverige Luan zichzelf en het team met een goal: 5-1. Maar van een makkie wil coach Albert niet weten. Taken, posities, schaven en vijlen. Kweken. Automatismen. Maar een glimlach is duidelijk waarneembaar.

Zelfde laken een pak na rust. Nog net geen pak slaag. Net wat minder spielerei en wie weet. Maar hé, we zijn 10 hè?! Rakelings over en net naast van de voet van Bram. Hoe lekker dat hij er weer bij is! Techniek, inzicht, werklust én een schot: het complete pakket voor de prijs van één. En Julia! Het Beest Achterin ontpopt zich tot het Goudhaantje Van Voren. Als de kippen is ze er eerst bij om van dichtbij de 6-1 binnen te prikken; niet veel later (na de weer uit de lucht komen vallen 6-2) schiet ze al bijna (binnenkant paal over de doellijn de bal het veld weer in) haar hattrick in de boeken. Dat dat even later alsnog gebeurt kan geen toeval zijn: 7-2. Iets van Driemaal en Scheepsrecht, Dag van Zonnegloren, Dag van Vrouwe Julia.

En een béétje van die blonde Viking. Die gewezen adjudant achterin. Arvid, vandaag vanaf het middenveld opererend, tekent vlak voor tijd, vollerend uit een voorzet van Luan, voor een machtig slotakkoord: 8-2. En zeg nou zelf, kun je mooier winnen dan met 8-2?

Acht goals bereik je niet in je eentje. Je bereikt ze met je grasmaaiers achterin, je stofzuigers op het middenveld. Met de supersliding van een Tunahan (en géén 8-3), met de opgestroopte mouwen van Yasin, de gevoelige passjes van Talha, de weergaloze solo nét naast van Messi-Burhan en de nuttige acties op het middenveld van Cihan.

Automatismen. Een goed verhaal na afloop. Albert heeft de boel op kweek. Er groeit iets moois aan de Eemweg. Een beetje zon en wie weet..