Vandaag bekerwedstrijd nummer twee en met het wegvallen van sv Overvecht/de Dreef ook gelijk de laatste. Het was een zaak van heel blijven en klaar zijn voor de competitie start van volgende week. Geen Floris de Boer, Safa Agyazi, Sven van de Munt, Tristan Schaap, Yordi Verheijen en Guus Parinussa, die OF langs de kant bleven met kleine pijntjes, OF vanwege andere verplichtingen schitterde door afwezigheid.
Het werd dus een wedstrijd om “des keizers baard” zoals de Nederlandse taal ooit dit gezegde heeft voortgebracht. DOSC en VVZ’49 hadden beide al verloren van VVJ, waardoor de Utrechters al zeker waren van de poule winst.
Beide teams waren voornemens om zich niet aan te passen aan de tegenstander, waardoor er vooral in de beginfase twee teams op het veld stonden die volop druk wilde zetten. In minuut 6 leverde dit voor VVZ’49 balverlies op waardoor de snelle buitenspeler van DOSC direct over de rechterkant werd weggestoken. Balletje breed op de geheel vrijstaande spits betekende direct de 0-1. VVZ’49 herpakte zich prima na deze tegenvaller en wist ook wat mogelijkheden en kansen af te dwingen. Tahsin, Jip en Dimitrie hadden het vizier (nog) niet op scherp staan. Het bleef echter uitkijken voor de messcherpe counters waarbij vooral beide flankspelers telkens werden gezocht. Ondertussen hadden de weergoden al een flinke hoofdrol zichzelf toegezegd. De regen kwam werkelijk met bakken uit de lucht en even later ook zelfs (in de verte) wat lichtflitsen en gerommel. Hier bleef het gelukkig bij en toen de ergste buien voorbij getrokken waren, was het tijd voor VVZ’49 om de stand weer gelijk te trekken. Jip werd over de linker kant goed weggestuurd en bediende op zijn beurt de geheel vrijstaande Dimitrie, die simpel binnen schoof. Beide teams waren gelijkwaardig en het was dan ook niet onverdiend te noemen.
De tweede helft was VVZ’49 zelfs grote gedeeltes de bovenliggende partij, zonder ook maar echt grote kansen af te dwingen. De keeper van DOSC had het wel wat drukker dan Tiego, die weer voortreffelijk de goal stond te verdedigen bij afwezigheid van Daan. Daan zou echter deze wedstrijd zijn eerste minuten weer gaan maken na een knieblessure, maar deed dit pas nadat Tiego nog één keer goed met zijn voet redde. De laatste twintig minuten waren voor Daan, maar daarvoor hadden Rick, Tahsin en Niek verzuimd om de voorsprong op het scorebord te knallen. Daan kreeg dus de laatste (en zijn eerste) 20 minuten. Hij stond nog niet koud onder de lat of hij moest al met een katachtige redding de bal onder de lat weg plukken. 7 minuten voor tijd leek het toch dat hij moest capituleren. De scheidsrechter wees terecht naar de stip na een ongelukkige botsing tussen Tim en een Dolderse aanvaller. Daan wilde zijn rentree niet verziekt zien, stond als een beer in zijn goal en ranselde ook deze inzet uit de goal. Zo bleef het 1-1. Een eindstand die recht deed aan de verhoudingen in het veld.
De VVZ staf was tevreden. “We hebben weer laten zien dat we meekunnen met het niveau top 4e klasse”. De Dolderse kant was minder tevreden. “Het was een matige vertoning, wij zijn niet echt tevreden”, klonk het uit de mond van trainer (en oud VVZ-er) Mohamed Akharouid. Op de woorden “Je niveau is zo hoog als dat de tegenstander toelaat” knikte hij beamend. “Jullie hebben een leuk ploegje” waren zijn slotwoorden.
Volgende week barst dan eindelijk de competitie los. VVZ’49 trapt dan af , uit bij het Amersfoortse de Posthoorn.
Foto's van de wedstrijd :Klik HIER