•  

    Als grenspost tussen de voetbalterreinen van VVZ’49 en SV Baarn liggen de drie middelbare scholen die beide gemeentes rijk zijn. Het was dan ook geen wonder dat klasgenoten elkaar troffen in de derby tussen de beide verenigingen.

    Geteisterd door blessures en afzeggingen moest de 14-1 improviseren maar zoals een bekend filosoof orakelde heeft elk nadeel zijn voordeel. Door het inzetten van spelers op voor hun vreemde posities ontdekken we zowaar verborgen talenten. Roel zagen we als laatste man zijn verdediging zo zuiver als het Metropole orkest dirigeren en bleek Tyson de best voetballende keeper sinds de hoogtijdagen van Stanley Menzo. Met zijn handen heeft hij de bal amper aangeraakt maar met verfijnd voetenwerk was hij de Baarn-spitsen steeds te slim af. Slechts één keer hoefde hij voor rust te vissen; kansloos op een scrimmage uit een corner.

    Op dat moment leidde de 14-1 al geruime tijd met 1-0 door een goal van Noe. Vooraf hadden we afgesproken om de linies kort op elkaar te houden zodat we niet uit een eigen afgeslagen aanval vanuit niemandsland worden overrompeld. Die afspraak werd goed nagekomen en VVZ speelde een tactische goede wedstrijd.

    Toch kwam de 14-1 net na rust op een 1-2 achterstand. De buitenspelval had uitstekend gewerkt maar miscommunicatie tussen grens- en scheidsrechter belette een annulering. Net als vorige week moest VVZ weer op jacht naar een gelijkmaker. De eerste keer dat onze spits gelanceerd werd trok een Baarn verdediging aan zijn shirt en mocht met rood inrukken. Een paar minuten later haalde Noe de bal van zijn eigen helft op en met een solo denkend aan Maradonna op het WK’86 maakte hij de gelijkmaker.

    Voor de neutrale toeschouwer was 2-2 een terechte eindstand maar met iets meer fortuin had er meer ingezeten. De grootste winst deze wedstrijd was echter de onderlinge positieve coaching en inzet. Volgende week een zware uitwedstrijd bij Roda’46 dus dan kunnen de mannen weer aan de bak.