Een liefhebber van het spelletje en alles wat daaromheen gebeurt. Zo kunnen we Roel van Marle wel omschrijven. De meeste leden kennen Roel als objectief clubscheidsrechter van VVZ ‘49, de club waar hij al geruime jaren aan verbonden is. Dat hij die na drie decennia aan de Eemweg zou volmaken dat had Roel zelf niet kunnen bevroeden toen hij in de jaren zeventig en tachtig zijn partijtjes speelde bij vv Soesterberg. ,,Ik had vroeger een sterk linkerbeen en een goed schot maar dat is met de jaren wel minder geworden. En tja, met ouder worden wordt alles minder alleen het vergeten gaat steeds beter. En dat laatste is soms maar goed ook om de minder plezante momenten maar snel te kunnen doen vergeten.”
VVZ of DOSC
,,Ik woon inmiddels al weer zeven jaar in Amersfoort, maar ik ben geboren en getogen in Soesterberg, dus dat ik ooit bij VVZ zou gaan voetballen was natuurlijk niet zo vanzelfsprekend. De vv Soesterberg zat beginjaren negentig bestuurlijk en financieel in zwaar weer en wij besloten met ons elftal uit te zien naar een andere club. Onze aanvoerder Martin van de Beek nam het voortouw en hij legde ons de keuze voor: VVZ of DOSC. VVZ trok ons meer, ondanks dat DOSC dichterbij was en wij niet over de bult hoefden te reizen.”De mannen van het zieltogende vv Soesterberg hadden een goede keuze gemaakt, want een jaar nadat zij in 1991 de overstap maakten ging de voetbalclub in het vliegdorp ten onder om tien jaar later weer als ’t Vliegdorp terug te keren. Roel was toen al helemaal gesetteld bij VVZ, net als zijn Soesterbergse teammaten van toen zoals Jan de Mos, Jan Odijk, Ruud van Veenendaal, Bert Wester✝, Rob Ravenhorst en Nico Linger.
De veteranen van Soesterberg die in 1991 met hun elftal naar VVZ kwamen. Staand vlnr: Gerrit van Ginkel, Jac. Van Ek, Jan de Mos, Willem Knopper, Nico Linger, Ruud van Veenendaal, Bert Wester, Jan Odijk, Roel van Marle
Onder vlnr: Alex Kentie, Ron Elmensdorp, Jan Packbiers, Koos Uffen, Rob van Ravanhorst, Martin v.d. Beek, Charles Haye
Derde helft
,,Wij werden VVZ 7 en ons succes was wisselend. Laat ik het erop houden dat we vooral in de derde helft succesvol waren. We voetbalden regelmatig tegen veel jongere spelers, wat op zich wel uitdagend was omdat we al een jaartje ouder waren.”Het clubgevoel bij VVZ '49 ontstond volgens Roel geleidelijk. ,,In het begin was het wennen aan een nieuwe club met veel nieuwe gezichten. We kwamen tenslotte van een andere club waar diverse jongens van ons team ook een functie hadden bekleed. Ik was betrokken bij de jeugdcommissie in de tijd dat er nog Amerikanen in Soesterberg woonden. Gelukkig werden we bij VVZ hartelijk ontvangen. We leerden de andere clubleden snel kennen. Wij hadden ook onze vaste gebruiken. Dus niet na de training snel douchen en naar huis, maar nog even gezellig met elkaar een biertje drinken.”
Integratie
De integratie binnen de club ging een stuk sneller toen twee prominente VVZ’ers zich aansloten bij VVZ 7. Roel: ,,Bert van 't Net en Aart Bosman kwamen bij ons team, dat waren mooie aanvullingen en later ook Pim Vos en Rob Immerzeel. Naast voetbal hield ons groepje zich ook bezig met tochten maken op de racefiets, bijvoorbeeld in België en Luxemburg. Aanvankelijk ging ik het eerste jaar niet mee, maar na een saaie voetballoze zomer heb ik toch maar een fiets op de kop getikt en had er meteen een nieuwe fanatieke hobby bij. We gingen naar jeugdherbergen en genoten van de gezelligheid, het fietsen, de natuur, ook hier het ‘après-fiets’ en het heerlijke eten in restaurants. Onderschat dat fietsen niet hoor. We kregen in de Ardennen eens een klim voor onze kiezen die Jan de Mos vooraf als ‘licht glooiend’ had gekwalificeerd. Jan had de tocht vooraf per auto verkend. Bleek die klim een colletje te zijn waar ze zich in de Tour de France niet voor hoeven te schamen. We hebben het er nog over.“Scheidsrechter
,,Terwijl ik nog actief was als voetballer kreeg ik al wat meer interesse in het scheidsrechteren waaronder ook in het zaalvoetbal. Het actief voetballen begon mij minder te trekken al bleef het spelletje leuk om te doen (en nog) en het houdt je fit. Steeds meer spelers uit ons team haakten echter af en om het elftal compleet te maken werden er gastspelers uit allerlei ‘hoeken en gaten’ gevraagd. Er kwamen nieuwe spelers in ons team wat niet altijd goed klikte. Het plezier in voetbal verdween en toen ik ook nog geblesseerd raakte was de keuze voor het fluiten snel gemaakt. Vanuit de club kwam de vraag kwam om een seniorenwedstrijd te fluiten. Ik vond het leuk om te doen en het ging me goed af. In die periode had ik nog steeds contacten met Vliegdorp en via via ook bij DOSC en ik werd steeds vaker gevraagd, voor zowel jeugd- als dameswedstrijden. Ik pendelde dan op de zaterdag van de ene club naar de andere maar de laatste 7/8-jaar louter bij VVZ, lekker binnendoor op de fiets van en naar Amersfoort.”Voetbalt nog steeds
Een kleine nuance moeten wij voor dit verhaal wel maken. Want Roel voetbalt nog wel op de dinsdagavond met een aantal andere mannen van zekere leeftijd, waaronder ook een enkeling van het Soesterbergs VVZ-team van weleer en dan fluit hij ook nog zaalvoetbal in de Banninghal van zijn geboortedorp. ,,Een partijtje ballen is nog altijd leuk om te doen. Onlangs liep ik bij een van mijn eerste wekelijks dinsdagavondpartijtje wel een bovenbeenblessure op. Gelukkig was verzorger Charles Roest van de selectie in de buurt om mij weer tijdig op te lappen voor de volgende wedstrijd.”Prima volgen
Elke zaterdag fluit Roel, zijn wedstrijd, ondanks dat de leeftijdskalender met rasse schreden de zeven kruisjes nadert. ,,Ik kan het nog prima volgen, ik fluit voor wat ik zie als een overtreding. Wat ik niet of anders zie zullen spelers moeten accepteren. Zij maken heus meer fouten dan ik! Als scheidsrechter probeer ik zo dicht mogelijk bij het spel te zijn. Bij een corner neem ik de zestienmeterlijn en laat ik de achterlijn aan mijn assistent over. Dat scheelt een sprint van zestien meter als de bal ineens naar de andere helft wordt getrapt. Soms hoor ik wel eens spelers mopperen bij buitenspelgevallen dat ik zelf ‘mee moet lopen’ en ja haha dat lukt geen mens maar ik ga (soms wellicht teveel) af op de eerlijkheid van de assistent. Met de partijdigheid van die assistenten vind ik soms wel een dingetje hoor. Het is mede bepalend voor de sfeer in het veld maar het is aan mij als scheids die beslist en spelers dienen dat te accepteren.”Neutraal
Wat is het leuke aan fluiten is de logische vraag die wij aan Roel stellen. ,,Dat is een vraag die ik dikwijls hoor, bijvoorbeeld van mijn vrouw als ze weer zo’n opstootje op tv ziet. Heb jij dat nou ook vraagt ze dan. Ja soms, maar dat is wel op te lossen hoor. Ik vind het leuk om een wedstrijd te leiden en ga er altijd neutraal in. Vroeger had ik er zo’n hekel aan als een thuisfluiter de wedstrijd negatief beïnvloedde. Dat blijkt nog steeds zo en nu krijg ik wel eens te horen dat ik meer voor VVZ moet fluiten met daarbij de opmerking: ‘Je hoort toch bij ons?’ Nee, natuurlijk hoor ik niet bij een van de twee teams. Ik heb de stellige intentie neutraal te zijn en natuurlijk ken ik de spelers van het VVZ-team beter, maar bij de andere ploeg herken ik al gauw met wat voor type ik te maken heb.”Roel is het type scheidsrechter dat zoveel mogelijk ‘wil laten voetballen’. ,,Ik probeer daarin de balans te vinden en ja soms zit ik ernaast. Ik fluit niet voor elke kleine overtreding, er mag best contact zijn en ik wil het spel niet doodfluiten. Gele kaarten trek ik niet snel maar als die getoond wordt zal het zeker terecht zijn.”
De week van de scheidsrechter
,,De reacties na afloop zijn wisselend. Er is aandacht van de KNVB tijdens ‘De week van de scheidsrechter’. Dat is om respect en aandacht voor de scheidsrechter te bevorderen. Dat is niet voor niks. Het is een kleine moeite om de scheidsrechter na afloop te bedanken, ook al heb je verloren. Ik snap dat je de pest in hebt als je verloren hebt, maar het is een gemiste kans als je niet het fatsoen hebt om even de scheidsrechter een hand te geven. Gelukkig zijn er genoeg mooie momenten. Laatst liep ik het veld af en een oudere man liep langs mij, zag mij en liep even terug om mij een compliment te geven. Daar doe ik het voor, het is mijn intentie dat beide teams tevreden het veld afstappen. De club heeft haar waardering reeds getoond door het beschikbaar stellen van een nieuw set scheidsrechterskleding waarvoor hierbij mijn dank.”Wie volgt het voorbeeld van Roel en gaat ook wedstrijden leiden bij VVZ ’49. Het is leuk om te doen, je bent sportief bezig en je helpt je club. Meer informatie bij Ad Blom o.a. voor begeleiding, eventuele proefwedstrijd, scheidsrechtercursus etc. Doen!