• Winterstop seizoen 2019-2020.

    Het hoort winter te zijn. Teams vluchten naar warmere oorden of spelen op hun veilige kunstgras een oefenpotje. In de lagere regionen worden deze zaterdagen gebruikt voor een extra training of een teamuitje, behalve bij de Veteranen van VVZ’49.

    Op zaterdag 11 januari mochten de oldtimers van ons mooie clubje alweer voor het echie de wei in. De enige winterstop die voor onze belegen voetballers op het programma staat, zijn de laatste twee zaterdagen van februari.

    Vandaag mochten wij de richting van Muiden op. Het samenwerkende veteranenteam van Weesp/Muiden speelt de tweede seizoenshelft in Muiden zijn wedstrijden. Twee hagelnieuwe velden, waarvan één kunstgras, gesitueerd pal langs de snelweg. Onderaan de afrit konden we de noodgebouwen (de nieuwe moesten nog gebouwd worden) al zien liggen, maar om er dan te komen was nog een hele toer. De meest logische weg kwam uit via enkele bouwterreinen in een nieuwbouwwijk, maar na het vragen aan een plaatselijke honduitlater wisten wij dan toch op tijd het in aanbouw zijnde complex te bereiken. De kantine was een veredelde bouwkeet, waar een smerige, blazende warmte hing. In kleedkamer twee hing dezelfde warmte, maar met het deurtje open was deze vrij snel geneutraliseerd. Over het veld stond een smerige, ijzige wind, wat fatsoenlijk voetbal bijna onmogelijk maakte.

    Weesp/Muiden had optisch het overwicht. Zoals vaker liet VVZ het spel aan de tegenstander. Op enkele hachelijke momenten voor de goal van Robert Jan na, kwam VVZ weinig in de problemen. Sterker, de grootste kansen waren voor VVZ. Dirk schoot hard voorlangs waarop Wim K. net een teenlengte te kort kwam. Nog een schot kwam op de handen van de keeper, maar toen de derde kans er wel in ging, ging ook de vlag omhoog. Dirk kon nooit buitenspel staan, en Victor liet wijselijk de bal lopen.

    En toen kwam eigenlijk voor het eerst de scheidsrechter in actie. De hele wedstrijd wandelde hij wat over het veld. Was het spel links, wandelde hij ver weg aan de rechter kant. En was het spel rechts …..juist ja. De Unox muts strak over de oren. De handen EN fluitje diep in de zakken. Moest hij een keer fluiten, dan moest je geduld hebben. Het duurde enkele tellen eer hij de handen uit de zakken en bij de mond had. Overtredingen zag hij niet, omdat hij met de wisselspelers in de dug out aan het kletsen was. Er was dus een scheidsrechter, maar eigenlijk ook niet.

    Na het vlagsignaal keurde hij eerst de goal goed, maar op aanraden van de Weesp/Muiden spelers wandelde hij het veld over richting de vlaggenist. Deze had maar enkele woorden genoeg om de leidsman te overtuigen. En of de leidsman hier nou spijt van had, zullen we nooit weten, maar enkele tellen later kwam VVZ dan toch op voorsprong. Dirk voelde twee handen in de rug, ging gewild naar de grond, waarop Gunther de zoveelste strafschop van dit seizoen wist te verzilveren. VVZ kwam de eerste helft niet meer in de problemen.

    De tweede helft had VVZ het moeilijker. Of het nu kwam door de drie wissels (o.a. Gunther werd “bestraft” vanwege zijn onbesuisde actie op Johannes vorige week) of doordat de middenvelders van Weesp/Muiden dieper gingen staan, we kwamen er maar moeizaam uit. Echte kansen kregen wij niet meer. De thuisploeg echter wel. Robert Jan wist tot drie keer toe bij een één op één situatie winnend uit de bus te komen, maar bij een makkelijk gegeven strafschop ging hij wel naar de goede hoek, maar kwam hij botweg lengte te kort om de zuiver ingeschoten bal te keren.

    Eigenlijk had eenieder na afloop vrede met het gelijke spel. De wind was een bepalende factor vandaag. De scheidsrechter (C keus) was een irriterende factor. De warme kleedkamer en dito douche maakte veel goed. Volgende week gaan wij richting Almere, waar Waterwijk onze gastheer zal zijn.