• Jordy Bosman (29) heeft zijn laatste seizoen op het veld bij VVZ'49 afgerond. Hij begon op zijn zesde met voetballen bij de club en heeft sindsdien altijd een sterke band gehad met VVZ. Na het uit elkaar vallen van zijn huidige team, het vierde elftal, zal Jordy zijn voetbalcarrière voortzetten in de zaal, uiteraard bij VVZ. In een interview deelt Jordy zijn ervaringen en herinneringen aan zijn lange verbondenheid met zijn vereniging.

    De eerste stappen op het voetbalveld
    Jordy vertelt over zijn beginjaren bij VVZ: ,,Ik ben op de klassieke manier gestart met voetbal. Mijn vriendjes speelden al bij VVZ, dus de keuze was makkelijk. Maar voordat ik mijn eerste stappen op de Eemweg mocht zetten, moest ik natuurlijk wel eerst mijn zwemdiploma halen."

    Met 23 seizoenen bij VVZ'49 op zijn naam, kan Jordy met recht een clubvoetballer genoemd worden. Hij voetbalde voornamelijk met dezelfde jongens, die later mannen werden. Een vergelijking met de TV- en filmserie All Stars komt al snel naar boven. ,,Ja, dat klopt wel", bevestigt Jordy. ,,Dat was altijd mijn streven: met elkaar blijven voetballen tot we dik in de 50 zijn. Net zoals ons vijfde elftal, dat volgens mij al 30 jaar samen speelt. Ik dacht altijd dat niemand ooit zou stoppen bij ons. Maar ja, sommigen gaan samenwonen, anderen verhuizen of stichten een gezin. Zo brokkelt het elftal steeds verder af."

    De regelaar
    Gedurende al die jaren was Jordy de regelaar van het elftal, samen met mannen als Edo Scholts en Job en Thijs van Logtestijn. ,,In de beginjaren werd ik ondersteund door mijn vader Nico en Wim Koot”, voegt Jordy toe. Zijn taak was ervoor te zorgen dat het elftal elke zaterdag met minimaal elf spelers op het veld kon staan. Kwantiteit was (nog) belangrijker dan kwaliteit. Jordy blikt terug: ,,Dat is het mooie van een club als VVZ. Iedereen wil wel bij een ander elftal meedoen. Ik heb de afgelopen jaren bij alle teams van VVZ wel een keer meegedaan, van het 1ste tot en met het 7de. Het is de charme van VVZ dat voetballers elkaar willen helpen. Daarom hou ik van deze club."

    De uitdagingen van het lagere voetbal
    Het wordt steeds moeilijker om een elftal op te stellen, merkt Jordy op. ,,Dat is ook de reden dat ons vierde elftal, met pijn in het hart, gaat stoppen. Corona heeft natuurlijk ook meegespeeld. Voor sommige spelers is het gemakkelijker geworden om af te zeggen voor een wedstrijd. Wat betreft afzeggen heb ik de gekste dingen meegemaakt. 'Hé Jordy, ik ben ziek,' zei iemand dan op zaterdagochtend, terwijl ik op sociale media zag dat die persoon tot in de kleinste uurtjes in de kroeg was geweest. Of we moesten iemand thuis ophalen die zich had verslapen."

    Jordy heeft in al die jaren van alles meegemaakt, zowel leuke ploegen als tegenstanders waar hij blij was dat hij heel van het veld afstapte. Hij lacht en deelt: ,,Ach ja, het levert altijd mooie verhalen op voor aan de bar. Weet je, de vervelendste momenten leveren vaak de mooiste verhalen op."

    Toekomst en liefde voor de club
    Terwijl vrijwilligers bezig zijn met het creëren van een horecaplein op een van de bijvelden van de club voor de Familiedag, benadrukt hij het belang van de vereniging: ,,Een vereniging zorgt voor vrienden voor het leven. Ik zal mijn toekomstige kinderen daarom altijd adviseren om lid te worden van een voetbalclub. Zo’n Familiedag, is ook een typisch VVZ-event. Voetballen met en tegen vrienden, dollen met elkaar en na afloop samen een hapje en drankje, dat is goud waard."

    Jordy blijft lid van VVZ als zaalvoetballer voor de club. Een terugkeer naar het veldvoetbal sluit hij niet uit, maar voorlopig richt hij zich op de zaalvariant. Hij concludeert: ,,Het is jammer dat het eerste elftal nu zo laag speelt, maar ik ben ervan overtuigd dat de club hier alleen maar sterker uit zal komen. Nu het eerste zo laag speelt komt er juist meer saamhorigheid in de club. Dat is mij meer waard dan zo hoog mogelijk spelen. Leuk toch om selectiespelers uit eigen jeugd te halen en derby’s te spelen tegen de Soester clubs. Of ze snel moeten promoveren? Van mij hoeft het niet."

    Jordy, de sympathieke clubvoetballer, weet het fanatisme tijdens een wedstrijd goed te balanceren. Hij grinnikt en onthult: ,,In the heat of the moment kan ik de scheidsrechter nog wel eens wat toeroepen. Ik wil toch wel winnen. Maar na afloop ben ik de eerste die zijn excuses aanbiedt aan de man in het zwart."

    Met zijn liefde voor VVZ'49 en het plezier dat hij heeft beleefd aan het lagere voetbal, blijft Jordy Bosman een voorbeeld van de clubgeest en het clubvoetbal dat VVZ'49 kenmerkt. Als slot zegt hij: ,,Ik ga binnenkort trouwen, er waren minimaal tien man van mijn elftal bij het vrijgezellenfeest. Dat zegt genoeg denk ik over voetballen in laag team. Vrienden voor het leven!”