•  

    Het gesprek van de dag? Brandstofprijzen.

    Maar VVZ JO19-3 bewees zaterdag dat je ook prima kunt draaien op gratis energie: pure adrenaline. Na de wedstrijd van vorige week — waarin 14 kansen vakkundig om zeep werden geholpen — zat de frustratie tot achter de dug-out. Zeker omdat de tegenstander toen Hees heette… dat blijft toch een beetje als verliezen van je kleine broertje op de PlayStation.

    De hele week borrelde het, en zaterdag kwam dat eruit als een vulkaanuitbarsting waar zelfs de KNVB een waarschuwing voor had moeten afgeven.

     

    Eerste helft: wakker worden zonder snooze-knop

    De start was, zoals wel vaker, een beetje alsof iedereen nog in de kleedkamer stond. Niet scherp, niet kort dekken… en dus mocht de grootste speler van Hoogland rustig een voorzet schilderen. 0-1. Klassiek gevalletje: “we kijken ernaar en hopen dat het vanzelf goed komt.”

    Gelukkig werd na zo’n 20 minuten de juiste knop gevonden. Jens dacht: ik doe het zelf wel even en knalde ‘m heerlijk binnen: 1-1. Ondertussen hield Chris het team in de wedstrijd met een redding die rechtstreeks in een FIFA-compilatie kan.

    Op het middenveld werd het steeds meer “VVZ-ball”: Siem, Gijs, Stan en Corne namen de regie over alsof ze een orkest dirigeerden. Jorick liep ondertussen meer meters dan een gemiddelde marathonloper en werd beloond: 2-1.

     

    Lemar-mode: frustratie → wereldgoal

    Toen kwam Lemar erin. Je zag gewoon dat hij alles van zich af wilde spelen. Eerste acties: drie man voorbij en dan… bal kwijt. Tweede poging: idem. Maar bij poging drie: BOEM. Een pegel in de kruising waar zelfs de wind even voor ging liggen: 3-1.

    Daarna ging het hard. Jens en Jorick bleven stoken als twee terriërs, en Marius mocht de 4-1 binnen prikken. Rust. En Hoogland? Dat mocht even bijkomen van de storm.

     

    Tweede helft: VVZ op cruise control

    Na rust probeerde Hoogland nog even gas te geven, maar VVZ had inmiddels de wedstrijd in handen. Lange ballen? Geen probleem. De verdediging stond als een muur — eentje waar je je fiets nog tegenaan zou durven zetten.

    Dan een discutabel moment: vrije trap, keeper laat los, Mitch doet iets wat ergens tussen slim en ondeugend in zit, Mats scoort… maar de goal wordt afgekeurd. VAR? Die zat waarschijnlijk koffie te drinken.

    Daarna ging Hoogland alles of niets spelen — en dat werd dus niets. Jens mocht alleen op de keeper af en rondde koel af: 5-1. Appie liep er nog naast voor de zekerheid, maar Jens had zoiets van: ik regel dit wel even.

     

    Slotfase & vooruitblik

    Hoogland kreeg nog wat kansen, maar de nieuwe keeper (want de eerste was uitgeschakeld) hield het nog enigszins respectabel. Eindstand: een overtuigende overwinning en een statement na vorige week.

    Na het Paasreces wachten nog drie wedstrijden. Voor sommigen ook de laatste in het VVZ-shirt — een carrière die begon bij de kabouters met tante Corrie en eindigt straks in studentensteden als Groningen en Maastricht.

    Maar eerst: nog drie keer knallen. Met adrenaline. Zonder benzine. En hopelijk met hetzelfde rendement als deze week.