• Roda’46 uit is niet het favoriete affiche van de 17-2. Ten eerste omdat het altijd een lastige tegenstander is en ten tweede dat we de laatste edities te kampen hadden met de moeder aller thuisfluiters. Bij de laatste editie vertelde de man na afloop in de kantine trots dat hij zijn team met een belachelijke penalty aan een 1-0 winst had geholpen maar over het hoofd gezien dat de VVZ-trainers pal achter hem aan de koffie zaten.

    Maar de eerste hobbel was voor aanvang al geslecht. Er stond een jonge debuterende scheidsrechter op het veld die een prima wedstrijd floot. Dan bleef er nog één obstakel over; Roda’46 zelf dat vorige week imponeerde met een 13-0 zege. Wellicht iets te ontspannen begonnen de gastheren daarom aan de wedstrijd en binnen de minuut kwam VVZ al op een 0-1 voorsprong. Bekomen van de schrik trok Roda’46 de regie naar zich toe en kwam ook snel op 1-1. Uit een spaarzame counter kwam VVZ andermaal op voorsprong maar de Leusdenaren waren heer en meester in het veldspel. Tot veel kansen leidden dat eigenlijk niet zodat de 17-2 piepend en krakend de voorsprong kon vasthouden richting de rust. Een loodzware tweede helft leek in het verschiet.

    Een tactische ingreep bleek zowaar een geniale zet. VVZ ging iets compacter spelen om met een lange bal de spitsen te lanceren. En omdat een overmoedig Roda ook veel ruimte achter de defensie onbemand liet, profiteerde de Soester ploeg optimaal. Na twee snelle treffers gingen de kopjes bij Roda46 hangen en kon de 17-2 de wedstrijd zonder al te veel problemen uitspelen. Beide teams troffen nog wel doel maar echt spannend werd het niet meer. Met een knappe 5-3 zege werd de reis terug naar de Eemweg ingezet.

    Volgende week een thuiswedstrijd tegen VVZA die op basis van de statistieken gewonnen moet worden. Maar laten we de les van Roda46 meenemen dat als je overmoedig aan een wedstrijd begint je het risico dam loopt de rest van de match achter de feiten aan te lopen.