• Als de ongeslagen koploper op bezoek komt is het zaak goed het recept te bestuderen waarmee bijvoorbeeld AZ en FC Utrecht recent PSV te lijf gingen. De wil om te winnen, de duels niet schuwen en de aanvoer naar de gevaarlijke spitsen lamleggen. Maar ondanks het vriendelijke aanvangstijdstip van half 12 was VVZ allesbehalve wakker. Omdat het wonderzand van Klaas Vaak nog niet uit de oogjes van de 16-2 helden was gewreven voelde tegenstander Nieuwland zich als een Remi in de Alpen. Zorgeloos combineerde de titelkandidaat zich er op los en al binnen drie minuten kreeg de spits de bal op een meter van de VVZ-goal de bal ingespeeld, strikte zijn veters en belde nog even naar huis voordat hij de 0-1 binnen knalde. Even later was hij als enige alert om de bal in een woud van VVZ-benen toch over de doellijn te prikken.

    Een snelle 0-2 achterstand door een lamlendig begin zonder enig geloof. Zou het een prequel worden van de klassieker van een dag later of juist een kopie van de bekerwedstrijd tegen Baarn een week eerder toen de 16-2 nog een 0-3 wist recht te trekken? In ieder geval nam Nieuwland iets gas terug waardoor VVZ voor toch nog twee 100%-kansen wist te creëren maar verzuimde minimaal de aansluitingstreffer te maken.

    Na rust werd het een ander verhaal. Volgens de coaches door een geniale tactische omzetting op het middenveld (moest ik opschrijven in ruil voor een cappuccino) maar het grootste verschil was dat er meer gif in het spel zat. Nieuwland had het betere positiespel maar nu zocht VVZ wel de fysieke duels op. Hoewel de prima fluitende scheidsrechter Mike van Breukelen het goed in de hand hield werd de tegenstander geïrriteerder door de grotere weerstand en verloor veel vaker de bal. Nu viel de aansluitingstreffer wel en ging VVZ op jacht naar de gelijkmaker. Ook Nieuwland was nog een paar keer gevaarlijk maar vlak voor tijd viel dan toch de verdiende 2-2.

    Moet je dan het punt koesteren of ga je voor de overwinning? Nieuwland dat alles nog gewonnen had leek mentaal in de touwen te hangen en de 16-2 rook bloed. Maar nadat de volgende Soester aanval resulteerde in een bal naast het Nieuwland-doel stonden 5 VVZ-spelers met de rug naar de goal en zagen niet dat de Nieuwland keeper de bal razendsnel uitnam en zo probleemloos twee VVZ-linies kon overslaan. De counter leverde dan ook de 2-3 op en een wanhoopsoffensief in de laatste minuut resulteerde niet in een nieuwe gelijkmaker.

    Heel zuur dat VVZ er niet minimaal een puntje aan deze spannende wedstrijd heeft overgehouden. Is dit het geluk van de koploper? Of wat anders? Want ook Baarn sloeg vorige week in de slotminuut alsnog toe na de VVZ-inhaalrace en ook daarvoor verloor de 16-2 al een keer in de laatste minuut een wedstrijd. Rode draad is dat een inhaalrace het gevolg is van een slap begin, een inhaalrace veel energie kost dat je in de slotfase tekort komt en de euforie als de inhaalrace voltooid is weer aanslag is op de concentratie. Dus in de volgende wedstrijd is het zaak zelf scherp te beginnen en de tegenstander te dwingen om een inhaalrace te moeten inzetten.