•  

    Toen de blaadjes in oktober van de bomen gingen vallen viel een donkere herfstdepressie als een deken over de 14-1. Met één schamel puntje uit vier wedstrijden zakte VVZ weg in het moeras van de grauwe middenmoot. En niet omdat de tegenstanders zoveel beter waren maar meer dat de 14-1 ziel- en futloos over het veld sjokte. De uitwedstrijd tegen het laag geklasseerde Nieuwland was op papier de laatste kans om voor de winterstop nog een driepunter bij te schrijven maar we wisten vooraf ook dat de grootste tegenstander van VVZ inderdaad VVZ zelf was. Scherp beginnen en de wil om te winnen uitstralen was het devies waarmee de 14-1 het bevroren veld werd opgestuurd.

    Uit het nieuwe vocabulaire van Marco van Basten hadden we de openingsfase een blitzkrieg genoemd. Want alles wat de laatste weken maar niet wou lukken ging nu goed. Schitterend positiespel, voorwaartse druk, je eigen fout herstellen en rugdekking geven aan je teamgenoten. Nieuwland werd met de rug tegen de muur gezet en door snelle goals van Cihan en Teun nam VVZ sinds lange tijd weer eens een voorsprong. Als keeper, lat en paal niet in de weg hadden gestaan was de score snel opgelopen maar toen de 35 minuten versterken waren en Nieuwland snakte naar de rust stond er nog steeds 0-2 op het scorebord. De jonge scheidsrechter van dienst trok echter nog vier minuten bij en daar maakte VVZ dankbaar gebruik van met goals van wederom Teun en Nöe.

    De puzzelstukjes waren allemaal op goede plek gevallen in de eerste helft maar in de rust hamerden we erop dat we Nieuwland geen nieuwe hoop mochten geven door slap te beginnen. Je zou bijna vermoeden dat de oren collectief waren uitgespoten bij de laatste training want de 2e helft begon de 14-1 nog sterker dan de 1e helft. Binnen 8 minuten volmaakte Teun zijn hattrick, scoorde Arvid met een fraaie boogbal en maakte Jayden wellicht de makkelijkste maar wel meest bejubelde goal van de ochtend. Eindelijk maakte onze laatste man zijn eerste doelpunt van het seizoen en werd daarna bedolven door zijn teamgenoten. Met de teamspirit zat het op dat moment dus wel goed.

    VVZ probeerde door te drukken naar de dubbele cijfers maar vooral de Nieuwland keeper lag hinderlijk in de weg. Lars, die imponeerde als voorstopper, schoot rakelings langs en ook onze snelle middenvelders Huub en Niels kregen de bal net niet langs de keeper. Bas liet het aanvallen aan de anderen over maar stofzuigde de doorschietende ballen weg zodat invalkeeper Thijs vooral kou stond te kleumen.

    Spelverdelers Yashin en Roel speelde vrijwel de hele wedstrijd goed gedienstig in hun rol en leerde in de slotminuten hoe belangrijk dat was. Wederom trok de scheidsrechter ruim tijd bij (7 minuten!) omdat achteraf bleek dat hij de stop van zijn stopwatch structureel gebruikte zodat hij een zuivere speeltijd van 35 minuten hanteerde. Onze spelverdelers lieten de discipline in dit toetje varen op jacht naar eigen succes en prompt kon Nieuwland daardoor maar liefst twee eretreffers bijschrijven. Uiteraard waren we extra kwetsbaar in die fase omdat de beste man aan VVZ-zijde net een publiekswissel had genoten. Rechtsback Larz heeft werkelijk geen persoonlijk duel verloren en leidde zelfs menig aanval in. De 7-2 winst was misschien nog mager om de daadwerkelijke verhoudingen weer te geven maar ruim genoeg om de herfstdepressie weg te spoelen met de smaak van succes.

    Volgende week spelen we de laatste wedstrijd van 2019 en hebben we een rol toegewezen gekregen in de titelstrijd. Hoogland moet bij ons winnen en daarbij hopen op een uitglijder van Loosdrecht om zich als kampioen te laten kronen. Hoewel wij het het minder sympathieke Loosdrecht minder gunnen zullen we toch onze sportieve plicht vervullen met hopelijk een herhaling van het getoonde spel tegen Nieuwland.