•  

    Als je nog twee wedstrijden verwijderd bent om de titel van de herfstcompetitie te veroveren, is het vooral zaak de kampioenskoorts niet te hoog te laten oplopen. Dat was vrij aardig gelukt want in plaats van 9 trappelende jongetjes stonden we vlak voor tijd nog maar met een half team op de Westmaat.


    Net voor de aftrap had de rest ook Spakenburg gevonden maar zonder gedegen warming-up was het de eerste minuten nog chaos aan VVZ-zijde. Het was maar goed dat de tegenstander de rode lantaarn droeg want anders hadden we met 2-0 achtergestaan. Nu kwam de 12-2 langzaam op gang en het was de van PVCV aangekochte Hugo die met zijn eerste treffer voor groen-wit de score opende. Het aanvalsmechanisme van VVZ draaide daarna op volle toeren maar de werkelijke formidabele Spakenburg keeper hield de thuisploeg op de been.

    Het tweede kwart bracht al de beslissing. Nishan had al de 0-2 gemaakt toen Spakenburg zich weer terug in de wedstrijd leek te vechten. Maar een geweldige ingreep van Ytse en vlak daarna een snoekduik van keeper Mirac voorkwamen onheil en toen uit de counter Muhamed na een fraaie steekpass van Kaan wel toesloeg was het gedaan met de motivatie van de blauwen.

    Het ging vervolgens hard…heel hard. Door andere vier goals van Duran en twee van Simeon liep de score hoog op. De Spakenburgse keeper bleef de fraaiste ballen pareren maar vond weinig support van zijn verdedigers. Zelfs Lasse stak het veld op om een doelpuntje mee te pikken maar schoot net naast. In de slotfase liet VVZ de teugels wat vieren en won de 12-2 toepasselijk ook met 12-2.

    Dat betekent dat volgende week een gelijkspel voor de 12-2 in de thuiswedstrijd tegen DOSC volstaat om zich tot herfstkampioen te laten kronen. Maar al staan de Doldenaren niet hoog op de ranglijst; ze hebben het vandaag onze concurrent VVZA aardig lastig gemaakt. Om een Tour-de-France ontknoping te ontlopen moet de 12-2 een stuk scherper beginnen dan tegen Spakenburg.