Zaterdag won Muslu Nalbantoglu, hoofdtrainer van ons vlaggenschip, samen met zijn team de wedstrijd tegen APWC, de club waar hij ooit begonnen is en waar een groot gedeelte van zijn carriere ligt. Pjots Pos van het AD/AC zocht hem na de wedstrijd op......Hieronder het gehele artikel....Bron:AD/Amersfoortse Courant .Pjotr PosEen feest der herkenning was het zaterdag voor Muslu Nalbantoglu, die met het VVZ’49 opnam tegen APWC. In 5F is de Soester club van de ex-prof de titelconcurrent van zijn oude liefde uit Amersfoort. „Mijn hart is paars-wit, maar ik wilde ze graag hun eerste nederlaag bezorgen.’’Met een glimlach van oor tot oor straalt Muslu Nalbantoglu als het gaat over APWC. De 41-jarige ex-prof begon er met voetballen, voordat hij naar Ajax overstapte en een loopbaan als prof beleefde. Daarna bouwde hij zes jaar af bij de club. „Verdeeld over die twee periodes speelde ik er in totaal elf jaar. De club staat in mijn hart gegrift.’’Sinds dit seizoen is Nalbantoglu hoofdtrainer van VVZ’49 en is hij de rivaal van zijn vorige club. In de wedstrijdbespreking werd het logischerwijs ook even aangehaald door de Amersfoorter. „Ik vertelde de jongens: ‘Wat VVZ voor de meesten van jullie is, dat is APWC voor mij.’ Verder was het een normale voorbereiding, al was die iets gedetailleerder dan normaal.’’Genadeklap net voor rustNalbantoglu wist uiteraard wat meer te vertellen dan over minder bekende teams. „Ik ken de meeste spelers van APWC. Sommigen al heel lang: Yasin Kurt ken ik al vanuit zijn wieg. Mijn broertje zat bij hem in de klas. Zodoende ken ik hun sterktes en zwaktes. Dat hebben we goed benut. Net voor rust gaven we met de 0-3 de genadeklap. Over de overwinning ben ik zeer tevreden.’’Rondom de wedstrijd was het vooral genieten voor Nalbantoglu. „Het was een feest van herkenning. Met de 35+ van APWC, waar we zeven tegen zeven spelen, was ik een paar weken geleden nog op de club. In dat team speel ik met mijn broers. Zij spelen nog veel langer bij APWC dan ik. Ze zeiden tegen me: ‘Dit is de eerste keer dat we niet voor APWC gaan juichen.’ Mijn hart is paars-wit, maar ik wilde wel graag winnen en ze hun eerste nederlaag bezorgen.’’Individueel betere spelersMede op inzet en agressiviteit walste VVZ’49 over de concurrent heen. Dat deed Nalbantoglu, eveneens teammanager van NEC, veel deugd. „APWC heeft individueel betere spelers dan toen ik er twee seizoenen geleden speelde en dat is goed om te zien. Ze misten nu Mike van de Laar en Tarik Evre, maar wij hebben met VVZ een beter team.’’Zoals Hayri Pinarci de speler-trainersrol bij APWC invult, zo deed Nalbantoglu dat ook een aantal seizoenen. Bij VVZ komt de verdediger niet meer binnen de lijnen. „Bij APWC hadden we te weinig spelers. Bij VVZ zijn er meer spelers en hoef ik niet in actie te komen.’’Dat deed hij vorig seizoen wel in de hoofdmacht en daar heeft de coach nu veel profijt van, merkt hij. ,,Zo leer je de spelers véél beter kennen. Eigenlijk voer je bij elke speler onbewust een SWOT-analyse uit. Daar baseer ik de formatie op en hoe we druk zetten.’’Dat pakt in de eerste periode boven verwachting goed uit. Van de zeven duels werden de laatste zes gewonnen. De periodetitel ligt voor het grijpen. „Dat het meteen zo goed zou gaan, dat had ik niet verwacht. Ik vind de competitie sterker dan vorig jaar. De doelstelling is voor promotie spelen. In drie jaar tijd willen we promoveren. Voor mijn tijd is de club in no-time afgedaald van de eerste klasse naar de vijfde klasse. Daar hoort VVZ niet thuis. APWC en NEC zitten in mijn hart en VVZ is ook echt een mooie club, waar het gevoel van samen iets bereiken er echt is.’’Wel tempert Nalbantoglu de verwachtingen. ,,We willen niet te hoog van de toren blazen en zeggen dat we kampioen moeten worden. We doen het goed en blijven rustig. We staan twee punten voor, maar het is geen ramp als we de periodetitel niet binnenhalen. Al zou het wel voor teleurstelling zorgen. Ik ben in elk geval trots op wat we nu toe laten zien.’’