• In de nieuwe opzet van het jeugdvoetbal speel je per seizoen drie competities. Dit is door de KNVB ingesteld om uiteindelijk zoveel mogelijk gelijkwaardige ploegen bij elkaar in te delen. Maar dit biedt elk VVZ-team natuurlijk ook drie kansen om in de rust van de laatste thuiswedstrijd van VVZ-1 door tante Marja de felbegeerde kampioensmedaille omgehangen te krijgen.

     De herfstcompetitie beslaat maar 5 wedstrijden en zo kon het gebeuren dat genietend van een heerlijke nazomer er eigenlijk al een kampioenswedstrijd op de rol stond. In ronde 3 stond de VVZ tegenover VVZA in de wetenschap dat beide teams nog geen punt hadden gemorst. En waar VVZ het thuisvoordeel genoot leek VVZA gelet op de duizelingwekkende uitslagen de favoriet.

     Maar daar had de 12-2 geen boodschap aan. Vanaf de aftrap drukte VVZ de gasten achteruit in een wedstrijd van botsende speelstijlen. VVZ speelde verzorgd combinatievoetbal opbouwend via de vleugels waar VVZA vanuit een gesloten defensie met de lange bal haar twee rappe spitsen bediende. De toeschouwers werden getrakteerd op een tsunami aan doelpunten waarbij de 12-2 lange tijd netmet 1 of 2 goaltjes voor kwam te staan.

     In het begin van de 2e helft leek de strijd beslist toen de 12-2 uitliep naar 5-2  maar even snel kwam VVZA weer terug naar 5-4. De 12-2 wankelde en had aan de keeper te danken dat een verdiende gelijkmaker uitbleef. Iets te gretig probeerde VVZA door te drukken waardoor de 12-2 optimaal van de ruimte profiteerde door uit te lopen naar 8-4.

     Opnieuw wedstrijd beslist was de gedachte maar de veerkracht van VVZA was bewonderingswaardig en wist de marge opnieuw terug te brengen naar 1. Met 8-7 op het scorebord en nog 2 minuten te gaan leek een bloedstollende finale aanstaande maar VVZ speelde het slim uit door aan te vallen en met een serie corners de tijd vol te spelen en de zege zwaarbevochten over de streep te trekken.

     In de wetenschap dat 4 punten uit de laatste 2 wedstijden voldoende zijn tegen notabene de twee staartploegen komt het medaillemoment erg dichtbij. Volgende week bij Spakenburg kan de volgende stap gezet worden maar waakzaamheid blijft geboden. Een zege bij een degradatiekandidaat is nooit vanzelfsprekend in een titelrace. Noem Excelsior in Alkmaar en de Graafschap in Amsterdam en menig gezicht trekt daar wit weg. Dus met opperste concentratie naar de Westmaat volgende week !!