De schwalbe is misschien wel het beroemdste Duitse exportproduct in het voetbal – ver voor ausputzer en Gegenpressing. Maar vandaag draait alles om een ander prachtig woord: Angstgegner. Vrij vertaald: die ene tegenstander waar je normaal gesproken gehakt van zou moeten maken… maar die jou keer op keer fileert zonder dat ze zelf hoeven te voetballen.
Een half jaar geleden was daar al die pijnlijke 0-3 thuis tegen Hees. VVZ kreeg kansen, Hees kreeg goals – zo’n wedstrijd waar je na afloop nog drie dagen onder de douche staat in de hoop dat het wegspoelt. Maar na de heerlijke overwinning van vorige week was groen-wit klaar voor revanche. Dit keer zou het anders gaan. Toch?
De setting werkte in ieder geval mee: zonnetje, bosrijke omgeving bij Pijnenburg, derby met promotie van de knollentuin op veld 2 naar kunstgras op veld 1 . Alles klopte… behalve het begin van de wedstrijd. De eerste 20 minuten waren zo saai dat zelfs de dug-out begon te geeuwen. VVZ had de bal, Hees had geduld, en het publiek had vooral vragen.
Totdat Hees één keer besloot te voetballen. De eerste de beste goede aanval van Hees was een plaatje. De rechtsbuiten werd gelanceerd, gaf een puntgave voorzet die door de spits er overtuigend ingeschoten werd. Oftewel de wedstrijd kon nu echt beginnen.
Wat volgde waren vijf minuten die zo in een horrorfilm konden. Eerst een onschuldige bal die in de zestien werd behandeld door de verdediging alsof het een handgranaat was waardoor een aanvaller in de kluts kon toeslaan: BOEM, 2-0. Daarna een penalty na een duwfout waar zelfs de VAR en dorpsoudsten nog jaren over zouden discussiëren: 3-0. En alsof dat niet genoeg was, werd aan de andere kant een handsbal in de zestien gemist die zelfs Stevie Wonder had gezien. Kortom: ruststand 3-0 en iedereen dacht hetzelfde – “dit kennen we ergens van…”
Tja, en de tweede helft was om gefrustreerd van te worden. VVZ was heer en meester maar de goal van Hees leek betoverd door een plaatselijke voodoo-priester. Ballen van dichtbij? Naast. Open kansen? In de handen van de keeper. Onmogelijke reddingen? Uiteraard. De keeper van Hees keepte alsof hij persoonlijk een bonus kreeg per wereldredding.
Na afloop was iedereen het eens: VVZ was beter. Véél beter zelfs. Maar ja… dat was de vorige keer ook al.
En als je twee keer de betere ploeg bent en tóch twee keer met 3-0 verliest, zonder dat iemand precies kan uitleggen hoe… dan is er maar één conclusie mogelijk:
Hees is geen tegenstander.
Hees is een Angstgegner.