Vorige week moest uw razende reporter verstek laten gaan bij de seizoensouverture, maar een mondeling ooggetuigenverslag zat zo vol heroïek dat Homerus er nog een epos van had kunnen maken: de 19-3 sleepte in blessuretijd met een late gelijkmaker een punt uit Hoogland weg.
Dit weekend mocht de 19-3 aantreden in een heuse dorpsderby tegen Hees, oftewel: een reünie van oud-klasgenoten, oud-buurtgenoten en oud-ploeggenoten. Nieuw was alleen de locatie: Door renovatie van velden 2 en 3 is het trainingsveld tijdelijk omgedoopt tot Johan Cruijff Arena 2.0. Maar onwennig? Nee hoor, want al na 27 seconden had er een 1-0 op een denkbeeldig scorebord moeten staan, gevolgd door nog drie momenten uit de categorie “100% kans” die echter het net toch niet deden doen bollen.
Maar ja, voetbalwetten zijn strenger dan de belastingdienst: als je hem zelf niet maakt, dan maakt de tegenstander hem wel. In dit geval na knullig uitverdedigen voor de eigen goal waarbij de bal in de voeten van de Hees-spits werd geschoven die wel raad wist met dit buitenkansje. VVZ was meteen van slag. Het vele malen moeten wisselen hielp ook niet om weer rust in het spel te krijgen, de bank van de 19-3 kent meer wisselspelers dan Vitesse selectiespelers heeft. Het was tot tweemaal toe aan de vingertoppen van de keeper te danken dat Hees de score voor de rust niet verdubbelde.
De donderspeech kwam ditmaal van trainer Martijn, aangezien coach Jan druk bezig was dozen uit te pakken in zijn nieuwe huis om voortaan letterlijk kruipend naar de VVZ-kantine te kunnen (..of terug..). Het eerste half uur na rust gebeurde er vervolgens… niets. Behalve dat de zon lekker scheen en het publiek ontdekte dat de fantoomtribune van opgeslagen onderdelen verrassend goed zit. Een kwartier voor tijd leek er toch nog een “Hooglands Slotoffensiefje” te komen: bal van de lijn, rebound op de paal… we gingen er nog eens goed voor zitten. Helaas veranderde hoop snel in wanhoop.
Want waar moeders net na de zomervakantie de strandhanddoeken, flippers en duikbrillen nog naar zolder moet transporteren, liggen de pepernoten alweer in de supermarkt. Die lekkernij smaakt de 19-3 al goed waardoor ze kennelijk al in Sinterklaassferen zijn geraakt want een andere verklaring kunnen we niet verzinnen. Het kadootje voor rust was nog een incidenteel foutje maar door in 3 minuten tijd met 2 domme handsballen net binnen en buiten de zestien nog 2 surprises klaar te leggen voor Hees getuigt wel van een hele grote vrijgevigheid. Kadootjes die ook gretig door onze dorpsgenoten werden uitgepakt met een rake vrije trap en penalty.
Zo eindigde de derby in een bittere nederlaag, compleet met gemiste kansen en een hattrick aan weggevertjes.
Volgende week een vrij weekend (dankzij een oneven aantal ploegen), daarna wacht met Baarn weer een streekderby. Een mooie gelegenheid om de smaak van pepernoten te verruilen voor de zoete smaak van revanche. Alleen voor coach Jan is dit nu eens een stuk verder fietsen …