• Terwijl de meeste jeugdleden zich in hun verwarmde huisjes nog eens lekker omdraaiden was de winterstop voor de 13-2 nog niet aangebroken. Een ijskoude poolwind trotserend wachtte voor de 13-2 nog een bekerwedstrijd bij en tegen APWC. Bekervoetbal; dat is strijd; dat is kleunen; dat is de dood of de gladiolen.

     Althans dat was de hoop langs de zijlijn maar in een plaats van een pittig duel kregen we een zoute- en smakeloze dis opgediend door VVZ.  APWC was echt geen veel betere ploeg maar had de wil om te winnen. VVZ daarentegen sjokte rond, keek vooral toe en was niet vooruit te branden. De verdediging van APWC oogde niet solide maar werd totaal niet onder druk gezet en achterin werd de rode loper met vrije doorgang uitgerold voor de rappe spits van de thuisploeg. Op het middenveld was het bespreken van de laatste ontwikkelingen in Fortnite kennelijk belangrijker. Toch was de schade bij rust nog met 2-0 te overzien en een donderspeech in de geest van Karel Lotsy zou de ploeg zeker moeten inspireren om zich terug in de bekerstrijd te knokken.

     Nog geen honderd tellen na het begin van de 2e helft lag dit voornemen al in het honderd. Profiterend van een serie blunders kon APWC de score zomaar in no-time verdubbelen en daarmee werden de bekeraspiraties van VVZ definitief begraven. APWC schakelde iets terug en VVZ werd een uur te laat alsnog wakker en zonder dat het nog echt spannend werd kwam VVZ nog terug tot een 5-2 eindstand. Groot compliment overigens voor de scheidsrechter die een puike pot floot.

     Een teleurstellende afsluiter van een verder goede najaarscompetitie.  Het raadsel werd bij weggaan opgelost want tegenover de ingang van APWC bevond zich de weggeefwinkel en het zal de kerstgedachte wel geweest zijn dat VVZ zo makkelijk inderdaad de zege had weggeven. Snel dit optreden maar vergeten, genieten van de feestdagen, goed uitrusten in de winterstop en dan weer volle bak er tegenaan in de voorjaarscompetitie.