In het donker verzamelen om even na negen uur  onder leiding van Frans Davelaar  weer eens een thuiswedstrijd te spelen. Een leuke wedstrijd, bij tijden goed spel maar geen winst. Daarvoor kwamen wij ook nu kracht tekort.

Eemnes staat hoger geplaatst omdat hun aanval voor meer gevaar kan zorgen dan onze voorwaartsen die zeker wel balvaardig zijn maar vaak niet sneller (of is het groter) dan hun tegenstander zijn.

Dus moeten wij het van beweeglijkheid hebben en van combinaties. En dat lukte redelijk maar het leidde maar tot enkele kansen voor het doel van Eemnes.

Wel waren er kansen voor  ons doel, meestal via snelle ballen in de diepte. Dat was nu net het verschil.

Wij hadden de rugdekking van Floris en de snelheid van Luc hard nodig. Wij moesten ook meerdere corners weggeven en ook een doelpunt toestaan. 0-1 bij rust.

Na rust hadden wij een goede periode. Toen was Fathi, die steeds beweeglijker wordt, al door een overtreding van het toneel verdwenen en Stefan in de ploeg gekomen.

Er werd hard en collectief gewerkt, zowel bij balbezit als bij balverlies. Middenveld en voorhoede toonden bij balbezit hun combinatievermogen. Wij waren de bovenliggende partij.

Later in de wedstrijd konden wij die druk niet meer vasthouden. Was het de conditie, was het ’t geloof in eigen kunnen? Eemnes maakte in iedere geval nog twee doelpunten (0-3) voordat Danny in de diepte wel zijn man te snel af was en een mooi doelpunt maakte. 1-3.

Anton