Het is in de wedstrijdverslagen van dit seizoen al veel gememoreerd. C2 heeft niet elke wedstrijd briljant gespeeld, maar als het er om spande, dan ging het elke keer net verkeerd. Tegen Hooglanderveen, tegen kampioen CJVV, tegen SO Soest en onlangs tegen Hoogland. Wedstrijden die we minimaal gelijk hadden moeten spelen en misschien wel hadden moeten winnen. Maar altijd viel het kwartje de verkeerde kant op.
Vandaag besloten het team en de coach om de geluksjoker te spelen en in te zetten. En het ongelofelijke gebeurde. TOV kreeg wel tien opgelegde kansen en VVZ’49 deed het met anderhalve kans. Toch wonnen we met 1-2. En dat smaakte zoet, na alle pech in deze competitie. Heel veel mazzel en een sterke keeper Daan trokken ons er door heen.
Tegen TOV hadden we al een keer gespeeld voor de beker. Een hele rare wedstrijd, waarbij we na 25 minuten met 1-6 achterstonden (na belabberd spel), na de rust tot 4-6 kwamen (na een hele goede tweede helft) en zelfs nog kansen op een gelijkspel hadden. Beide ploegen hadden vandaag niets meer te winnen of te verliezen en konden vrijuit spelen. We vertrokken zonder aanvoerder Bas naar Baarn. Hij ging met C1 mee. Op een ‘achterafveld’ in Baarn (vijf minuten lopen vanaf de kleedkamer!), dat er ook nog een abominabel slecht bij lag, hadden we eerst nog een tegenslag. Just had bij vertrek van huis zijn nek verdraaid en kon niet spelen. Moeder Monique reed de pechvogel naar huis. Jammer, want Just was deze competitie vaak een fijn rustpunt in ons spel. Dus we begonnen met z’n twaalven aan de match op het kletsnatte en modderige veld.
TOV trok de touwtjes naar zich toe en kreeg in de eerste vijf minuten al twee behoorlijke mogelijkheden. Dat TOV na acht minuten op 1-0 kwam, was dus zeker niet onverwacht te noemen. We hadden vooral moeite met de vele positiewisselingen in de aanval en het middenveld van TOV. Daardoor kwam onze vrije man Quinten veel te veel in de mandekking te staan en waren met name Ibrahim en Pepijn hun man in het begin teveel kwijt. Toch kwamen we na een kwartier op 1-1 en ook daarbij hadden we over geluk niet te klagen. Er ging overigens wel een mooie aanval over een paar schijven aan vooraf, waarbij vooral Bas (vdB) en Appie zich onderscheidden. De bal belande bij Ibrahim op een met of twintig recht voor de goal. Hij schoot half uit de draai richting de rechterhoek van de goal, maar via de rug van een tegenstander vloog de bal in de andere hoek. Nou ja, hij telt natuurlijk gewoon voor een hele goal. TOV was toch een beetje van slag en werd minder gevaarlijk. We kregen wat meer vat op het spel, zonder dat het leidde tot grote mogelijkheden. Na wat coaching op onze positionele verdediging, stonden we achterin ook wat beter. Zes minuten voor de rust zette Marlow goed door, maar werd op de linkerpunt van het strafschopgebied door twee man in de mangel genomen. Quinten zette zich achter de bal en schoot magnifiek over de muur in de korte hoek van de goal: 1-2. Dit was geen geluk, maar pure klasse. Een prachtige goal.
In de rust hebben we vooral stilgestaan bij onze verdedigende posities in de achterhoede en op het middenveld. Daar werden we na de rust niet meer door verrast. Toch drukte TOV ons ver terug. En ze kregen een aantal goede kansen. Het lukte niet ze te verzilveren, mede door prima keeperswerk van Daan. En ook de verdedigers Bas, Kees, Quinten, Coen en Bart grepen een paar keer goed in. We misten een rustpunt aan de bal op het middenveld en kwamen daardoor te weinig aan voetballen toe. Maar omdat TOV steeds meer mensen naar voren schoof, konden we een paar keer venijnig counteren. Thomas en Marlow kwamen een paar keer net een meter tekort om door te breken en toen we een overtalsituatie een keer prima uitspeelde, werd er onterecht voor buitenspel gevlagd en gevloten. De scheidsrechter had kennelijk besloten om net zo lang door te spelen tot TOV ging scoren, want na 42(!!) minuten stonden we nog te ballen. Maar nadat hij daar vanaf de zijkant op gewezen werd, was het genoeg. C2 had weer eens gewonnen. Zwaar bevochten met een flinke portie geluk. Alles wat we eerder tekort kwamen hebben we nu wel terug gekregen in één wedstrijd. Maar ja, mag het een keer? We waren er niet minder blij mee.
