“Het was vooraf al bepaald dat wij hier geen punten zouden halen”, was het cynische commentaar van Wim na afloop van de wedstrijd DOVO F2 – VVZ’49 F2. “Wat ik hier vandaag allemaal gezien en gehoord heb hoort misschien thuis in de topklasse, maar zeker niet op dit niveau en bij deze leeftijd. Een club als DOVO zou zich moeten schamen voor de wijze waarop punten gestolen worden”.
Dit waren de woorden van een gefrustreerde coach. Niet omdat er slecht gespeeld en verloren was, maar omdat op deze wijze kinderen van 8 jaar het plezier in het voetbal ontnomen wordt.
De F2 wist dat het moeilijk zou worden. DOVO had zich vorige week nadrukkelijk gemeld als de nummer 1 in de najaarscompetitie, door Nieuwland met 2-5 te verslaan. Na om 7 ! uur uit Soest vertrokken te zijn begon het al met een afgesloten kleedkamer waar geen sleutel van te vinden was.
Uiteindelijk kon toch begonnen worden. VVZ kwam bijzonder fel uit de startblokken en gooide alle schroom van de laatste weken direct van zich af. DOVO was duidelijk aangeslagen en had geluk dat het vizier van Brent, Marco en Matthijs Salij nog niet op scherp stond. Hoogtepunt in deze fase was een prachtige actie van Brent, die alles en iedereen passeerde en de hoek voor het uitzoeken had; helaas net naast. Aan de ander kant probeerde de thuisploeg het wel, maar ondanks het ontbreken van Matthijs van Nunen leverde de laatste linie bestaande uit Bas, Kevin en Kalle een topprestatie.
De meegereisde ouders werden getrakteerd op een F2, die boven zichzelf uit leek te stijgen.
Illustratief hiervoor was een door Matthijs Salij genomen corner. Net als vorige week tegen Roda krulde hij de bal net voor de achterste paal in één keer in het doel: 0-1.
De schrik zat er aan Veenendaalse kant direct in. Puntverlies zou betekenen dat Nieuwland weer op gelijke hoogte, of voorbij zou komen. Er moest wat hulp bijkomen: corners, die geen corners waren, ingooien, die de voor VVZ verkeerde kant uitvielen, veel te hard voetbal en dubieuze vrije trappen. Bas, Marco en Kevin gingen met regelmaat vol in de mangel en het was maar gelukkig dat alles “heel” bleef. VVZ kwam in deze fase ook onder druk. DOVO beschikte over een aantal spelers met een mooie traptechniek en nadat Jari een paar keer prima redding had gebracht werd het kort voor rust toch nog 1-1. De enige keer dat VVZ niet goed uitverdedigde bracht de bal voor de voeten van één van de Veenendaalse spitsen. Hij liet Jari op een prachtige wijze kansloos.
De tweede helft liet aanvankelijk een gelijkwaardige partij zien. VVZ kreeg echter steeds meer moeite met het fysieke spel en leek door de knieën te gaan toen uit het niets de 2-1 bij Jari in het mandje lag. De F2 herpakte zich en via Brent kwam de bal bij Floris, die 5 minuten voor tijd de 2-2 binnen schoot. VVZ rook meer en probeerde via verzorgd voetbal naar de 3 punten te komen.
Met nog 3 minuten te spelen bleek deze ontwikkeling niet te passen in het DOVO-scenario. Wat er aansluitend allemaal gebeurde had niets meer met voetballen te maken. De speeltijd werd behoorlijk opgerekt. Vermeende overtredingen van Bas en Matthijs leverde 2 vrije trappen op, die op een prima wijze genomen werden en Jari kansloos lieten. Het feit dat deze toegekend werden was zo onterecht, een regelrechte aanfluiting. Gevolg was dat de emoties in en om het veld begonnen op te lopen. Direct na de 4-2 werd er afgefloten. Aan VVZ kant werd menig traantje gelaten.
Commentaar van Wim: “We hadden het in de eerst helft af moeten maken, toen lag DOVO op de rug. Op zulke momenten zijn we echte VVZ’ers: het ontbreekt aan “killersinstinct“, dat zie je van het eerste tot de pupillen.
In de 2e helft zijn we bestolen, toen Sinterklaas zelf in het veld stond met een fluit in zijn mond. De F2 heeft vandaag laten zien uitstekend te kunnen voetballen, maar moet helaas op deze leeftijd al kennismaken met vormen van intimiderend gedrag. Dat vind ik het meest teleurstellende”.
