De  derby tegen plaatsgenoot SO Soest. Dan is de motivatie vaak vanzelf aanwezig. Klasgenoten, straatgenoten en zelfs vrienden ontmoeten elkaar tussen de witte lijnen en dan wil je natuurlijk niet aan het kortste eind trekken. Helaas overkwam ons dat toch.

We hadden ook met elkaar besproken dat dit cruciale weken in onze competitie zouden zijn. Deze week tegen SO Soest en volgende week tegen DOSC spelen we tegen ploegen die dicht bij ons in de competitie staan. Gaan we net onder de top spelen en nog boven de onderste plaatsen? Dat was de vraag en om die positief te beantwoorden moesten we maar eens gewoon 6 punten gaan ophalen. Dat die opzet vandaag mislukte had te maken met pech, misschien met een paar ongelukkige beslissingen van de scheidsrechter, maar ook met het gebrek aan slimheid en rust.

Want ook vandaag verloren we toch de grip op het spel op de momenten dat we de wedstrijd in handen hadden genomen. Dat gebeurde in de eerste helft na een heel goed eerste kwartier en in de tweede helft toen we in de eerste minuut op voorsprong kwamen. De tegenstander gaat dan meer druk zetten en opportunistischer spelen. Juist dan is het de kunst om rustig te blijven, niet in de gejaagdheid van het spel mee te gaan, maar te blijven zoeken naar de afgesproken oplossingen. Dat vergeten we dan toch te vaak en daarmee geven we onnodig het initiatief weg.

We begonnen prima. Verzorgde opbouw met goede passing leidde tot een duidelijk overwicht voor C2 in de beginfase van de eerste helft. Zo liep Menno een keer prachtig door, maar was te bescheiden. Alleen voor de keeper, weliswaar een beetje schuin voor de goal, besloot hij de bal af te leggen, waardoor een goede kans verloren ging. Pepijn kreeg in de volgende scrimmage zelfs de kans om de aanval alsnog af te ronden, maar de bal ging via een tegenstander net over de lat. Het goede spel verdween een beetje. We verzuimden om het spel in balbezit goed breed te houden. Buitenspelers en middenvelders kropen allemaal naar binnen, waardoor de ruimtes te klein werden. Het elftal ging daardoor wat aarzelender spelen. Dat zag je goed bij een moment dat een enkele speler druk zette en de rest van het elftal niet doorstapte. Daardoor werden we uit elkaar gespeeld en kwam een speler van SO Soest alleen voor keeper Daan. Gelukkig voor ons schoot hij over. We bleven wel uit grote problemen, omdat Quinten en zeker Kees in het centrum van de verdediging een sterke wedstrijd speelden en de boel goed gesloten hielden.

Na de rust kwamen we meteen op voorsprong door een prachtige aanval over een paar schijven. Vooral Thomas onderscheidde zich daarbij. Hij was een paar keer betrokken in de combinatie en speelde Bas Draaijer precies op tijd in de loop aan. Die schoot fraai, zuiver en hard in de verre hoek: 1-0. Bij die goal raakte onze terriër Bas van den Breemer (hij geeft nooit op!) weer geblesseerd aan zijn enkel. Gelukkig kon hij later weer invallen en had zijn pijnmoment ons wel aan een goal geholpen. En toen ging het fout. Het tempo van de wedstrijd ging omhoog en dan is het juist de kunst om te temporiseren. Maar we wilden de ballen ineens veel te snel naar voren brengen en dat leidde tot veel balverlies. SO Soest drong aan en maakte na twintig minuten de wel verdiende gelijkmaker. Daarna trokken we initiatief weer meer naar ons toe. Zuur dat zeven minuten voor tijd het toch SO Soest was, die de tweede treffer scoorde. Maar – en dat moet ook worden gezegd – ook onze eigen schuld. Het is namelijk ook zuur dat we twee doelpunten tegen krijgen door fouten in situaties waar we vooraf over gesproken hadden en afspraken over hadden gemaakt. In onze gretigheid vergeten sommige jongens om hun directe tegenstander goed op te vangen en voor zich te houden. Daardoor moeten onze verdedigers uitstappen en worden we uitgespeeld.

De emoties liepen hoog op bij onze jongens en dat is ook wel begrijpelijk. Gelukkig bleven de jongens beheerst en dat is niet altijd makkelijk. Het is immers al de derde wedstrijd dit seizoen die twee kanten op kan vallen en steeds valt het kwartje voor ons de verkeerde kant op. Of is dat meer dan pech?

Dan moeten we volgende week maar in de achtervolging en punten uit Den Dolder meenemen. We geven het natuurlijk niet op en als we leren van onze fouten en vasthouden wat er ook allemaal goed is gegaan, dan wordt het alleen maar beter.