Vorige week hadden we een lekkere overwinning geboekt in de competitie. Vandaag stond het laatste bekerduel op het programma, tegen VVZA C2 in Amersfoort. Beiden teams waren al uitgeschakeld en dus kon er vrijuit gevoetbald worden. We waren wel gehavend. Bas van den Breemer had de hele week met hoge koorts in bed gelegen en kon nog niet spelen, Marlow was verhinderd en aanvoerder Bas Draaijer moest met de C1 mee. Dus we moesten het met elf man rooien. Al snel kregen ook Coen (rug) en Ibrahim (lies) last van vervelende blessures, die het spelen flink belemmerden.
VVZA was vanaf het begin de meeste dreigende ploeg, maar Daan was alert en hield zijn doel 20 minuten schoon. Toen viel de eerste tegentreffer. Het vreemde was dat aan onze kant eigenlijk gebeurde wat we graag willen: Menno, Ibrahim en Just op het middenveld in balbezit krijgen. Alle drie zijn ze in staat het spel goed voort te zetten. Onze middenvelders kwamen wel veel in balbezit, maar konden het spel niet vervolgen, omdat onze aanvallers veel te statisch en geïsoleerd opereerden. Daar was veel meer overtuiging, beweging en combinatiespel nodig. Maar dat bleef uit. Pepijn, Thomas en Appie hadden het zwaar en kwamen te weinig in het spel voor. Daardoor werd het middenveld gedwongen om elkaar steeds breed op te zoeken en konden geen diepte maken. En ook onze verdedigers Quinten, Kees en Bart hadden soms wat slimmer in kunnen schuiven om zo de opbouw te ondersteunen. Dat hebben we in de rust met elkaar gedeeld.
Maar voor het rustsignaal was het al 2-0. Een treffer om ons voor te schamen. Eerst mocht de spits van VVZA de bal op de rand strafschopgebied rustig aannemen, rustig omdraaien en rustig uithalen. Dat deed hij fraai, maar de bal belandde op de lat. Vervolgens stonden drie verdedigers van ons elftal ademloos toe te kijken hoe spits nummer 2 rustig het strafschopgebied in wandelde, rustig de bal oppikte en in het doel prikte. We stonden erbij en keken er naar. Daan werd in de steek gelaten en was kansloos.
Na de rust probeerden we met Quinten voorin wat meer dynamiek in het elftal te brengen, maar daar is het niet van gekomen. Na vijf minuten volgde een nieuwe tegentreffer en er volgden er nog meer. Veel tegengoals waren te wijten aan pure individuele fouten: door het midden uitverdedigen, ballen lukraak wegschieten, de bal vergeten weg te schieten. Het gebeurde allemaal. Voeg daaraan toe twee geblesseerde spelers en een paar spelers die niet lekker in de wedstrijd zaten. Dan is het eindresultaat wel verklaard. Keeper Daan voorkwam nog een paar tegentreffers.
Volgende week weer competitie. De dorpsderby tegen SO Soest. Als we leren van onze fouten van vandaag, dan moet een beter resultaat al gauw mogelijk zijn.
