Afgelopen week hadden we nog eens stevig en lang doorgesproken over onze 14-0 nederlaag van twee weken geleden. Tegen Eemnes C1, die onze competitie inmiddels heeft ingeruild voor een sterkere 2^e klasse-indeling, dus die nederlaag is van het scorebord verdwenen. Maar we waren het er allemaal over eens dat het wel anders moest en kon. Vooral de beleving en de inzet moesten veel beter. 

Dat hebben de jongens goed opgepakt. Geconcentreerd schoot de C2 goed uit de startblokken. Na drie minuten werd een mooie aanval opgezet aan de linkerkant van het veld. Appie draaide goed weg en stuurde Bas op links diep. Die speelde z’n man uit, kwam van de zijkant van het strafschopgebied binnen en zag de meegelopen Ibrahim helemaal vrij staan. Die hoefde de bal alleen maar in te tikken. Het elftal speelde prima. Met een verzorgde opbouw werden prima aanvalspatronen geshowd. Van achteruit maakten Quinten, Coen, Bart en Bas (na een kwartier geblesseerd vervangen door Kees) vaak de goede keuzes in de opbouw. En als het eens een enkele keer niet helemaal soepel verliep, brachten ze toch de discipline op om de gemaakte afspraken vast te houden: rustig opbouwen en niet elke bal naar voren ‘peren’. Menno en Just waren prima op dreef op het middenveld. Steeds aanspeelbaar met een goed overzicht en goede voortzetting. Ibrahim sloot vaak goed bij en kon een paar keer zijn mooie lange pass laten zien. En onze aanvallers Thomas, Bas, Appie en (later) Pepijn boden zich goed aan en kozen niet alleen maar voor diepte. Prima! Want ook dat hadden we afgesproken.

Na 17 minuten leidde dit spel tot de verdiende 2-0. Bas werd netjes in de diepte aangespeeld en onze aanvoerder schoof de bal koeltjes onder de keeper van de Vogels door in de goal. Daarna kregen we direct een goal tegen. We hadden een beetje pech bij het uitverdedigen en grepen niet helemaal kordaat in. Via een scrimmage en twee keer een bal op de paal, rolde de bal in de goal. Yilmaz, die de afwezige Daan kwam vervangen (bedankt Yilmaz!) en die een prima wedstrijd keepte, kon hier niets aan veranderen.

Hoogtepunt van de eerste helft was een prachtige aanval over 6 a 7 schijven. Uiteindelijk kwam de bal bij Ibrahim op de rand van het strafschopgebied. Hij gaf een magnifiek steekpassje op Bas die het overzicht behield en Appie vrij voor de goal zette. Die schoof de bal beheerst binnen. We gingen tevreden de rust in en spraken nog een paar aandachtspuntjes met elkaar door.

In de tweede helft bleven we verzorgd spelen. Marlow kreeg een paar aardige kansen, maar was wat ongelukkig in de afronding. Een vrije trap van Just vloog een metertje over de goal. Toen IJsselmeervogels dertien minuten voor tijd een beetje uit het niets op 3-2 kwam, werd het wat zwaarder. De Vogels gingen drukken met veel fysiek spel. Bij ons liepen een paar spelers wat op hun tandvlees, maar we bleven knokken. Bas van den Breemer was weer terug in de ploeg en gaf het goede voorbeeld door veel duels te winnen. We gaven niet veel kansen weg, maar moesten wel wat achteruit. Bas, die al gewisseld was, moest toch weer in de ploeg komen, omdat Marlow een prachtige run over het veld net niet met een doelpunt kon bekronen en dat moest bekopen met een lichte astma-aanval. En Bas besloot dat twee assists nog niet voldoende waren. Op kracht en snelheid wurmde hij zich op links langs zijn tegenstander en zette laag voor. Pepijn stond precies op de goede plek en schoof de bal gedecideerd binnen: 4-2.

De jongens waren blij met deze verdiende overwinning. En terecht. Goed spel, goede inzet en een goede sfeer. Wat willen we nog meer. De nabespreking op de training van aanstaande maandag is vast wat leuker dan die van de afgelopen week. Goed gedaan, mannen!