Vanaf het eerste moment werd ons team meegetrokken in een felheid en snelheid die wij in ieder geval op de training niet gewend zijn.  IJsselmeervogels maakte er een pittige snelle wedstrijd van.  Zij waren beweeglijk, combineerden goed, passten snel en zorgden dat er bijna altijd druk op de bal was.

Dat kon ook omdat zij achterin 1 op 1 speelden. En eigenlijk zijn wij in de wedstrijd onvoldoende onder die druk uitgekomen. Wij kregen geen tijd en ruimte. Gevolg: vrij snel weer balverlies.

En dus konden wij tevreden zijn dat het na beginfase nog 0 -0 stond zodat wij de tijd kregen om ons in de wedstrijd te vechten. Wij hebben het “de Vogels” , zeker hun keeper, niet moeilijk kunnen maken.  Dus moeten wij de 0-2 nederlaag als een logisch gevolg zien.

Maar toch. Na een slap begin vochten wij ons in de wedstrijd en speelden wij niet slecht. Wij bleven voetballen (lees: combineren) maar de snelheid, zuiverheid en het bewegen zonder bal waren toch niet goed genoeg.

Onze aanvallers met onze prima gastspeler Ben waren hun tegenstanders zelden de baas.     En dat is als de tegenstander 1 tegen 1 speelt belangrijk. Het bleef bij enkele schoten van afstand.

Er waren wel mogelijkheden om met een goede eindpass een bewegende speler in de diepte te sturen. Die momenten werden niet benut: wat mij betreft een gemiste kans.

Met slechts 11 spelers hadden wij aan het eind van de wedstrijd geen kracht meer over. Van een slotoffensief was geen sprake.

Ik heb een actief VVZ gezien tegen een goed voetballende tegenstander. Op de vraag: waren zij nu zo goed of waren wij nou zo zwak, hou ik het op het eerste.  0-2