Het was de veerkracht van de F2, die ervoor zorgde dat er een punt werd overgehouden aan het duel in Scherpenzeel tegen Valleivogels. Nadat VVZ wat slap aan de wedstrijd was begonnen en al na 7 minuten tegen een 2-0 achterstand aankeek gingen de mouwen met name in de 2^e helft omhoog.
De laatste 7 minuten trok de F2 de stand gelijk. Loon naar werken heet dat te zijn. Er had nog meer ingezeten, maar Wim kon leven met de puntendeling. De wedstrijd leverde in ieder geval weer een lading leermomenten op.

Op papier lijkt de F2 de moeilijkste tegenstanders “gehad” te hebben. Als je uit de duels tegen GVVV F1, Merino’s F1 en Valleivogels F1 4 punten sleept is dat gewoon goed. Tel daarbij op dat de uitduels op kunstgras gespeeld zijn en het compliment is nog groter. Of de matige start in Scherpenzeel nu alleen aan het kunstgras toegeschreven kan worden valt te betwijfelen.
Het eerste tegendoelpunt leek naast te gaan, maar er zat er rare curve aan de bal waar Jari zich volledig op verkeek. Daar ging al een fase aan vooraf, waarin de Valleivogels de (veel) betere ploeg was. Een corner na 7 minuten liet zien dat een “dood spelmoment” van veel waarde kan, mits goed uitgevoerd. Valleivogels beheerste dit onderdeel goed. In één keer verdween de bal in het doel: 2-0.
Langzamerhand kreeg de F2 de boel weer wat onder controle. Via Kalle, Brent en Marco kwam VVZ er een paar goed uit, maar had de pech dat de doelman van de thuisploeg in een prima vorm was.
Met de komst van meer balans in de wedstrijd won het duel ook aan amusementswaarde. Van beide kanten goed voetbal. VVZ was individueel beter, terwijl Valleivogels het als team net even iets slimmer was. Na de pauze kreeg de F2 de overhand, toen het besef begon door te dringen dat goed kunnen voetballen belangrijk is, maar dit vertalen in een teamprestatie winst oplevert. Jari herpakte zich van een matig begin. Kevin, Matthijs van Nunen en Bas gaven verdedigend weinig meer weg. Matthijs Salij  en Floris waren sterk op de as van het veld. Brent, Marco en Kalle wisten zich steeds nadrukkelijker te melden voor het doel van de thuisploeg. In deze fase (halverwege de 2^e helft) had VVZ al dichterbij, of zelfs op gelijke hoogte moeten komen. Het gebeurde niet. Het leek wel of het doel aan beide kanten 10 centimeter te smal was. Positief was dat de F2 in een resultaat bleef geloven. Loon naar werken kwam uiteindelijk toch. Kalle stuurde Marco weg met een listig balletje en de 1-2 was daar. De meegereisde fanatieke F2-aanhang had het mogelijk nog zwaarder dan de spelers zelf.  Vijf minuten voor tijd was Marco niet zelfzuchtig en legde de bal prima breed op Brent, die de hoek voor het uitzoeken had. Helaas werd het weer net niet. Gelukkig was het dezelfde Brent, die op aangeven van Kalle, vanuit een veel moeilijker hoek, wel de gelijkmaker liet aantekenen. Met een bekeken stift, lepelde hij de bal over de keeper in het doel.
Kort voor tijd had het er schijn van dat zelfs de volle buit nog mee naar Soest zou gaan. Brent en Marco stonden in een ideale positie, maar Kalle was net een fractie te laat met inspelen.
De F2 ontmoet volgende week zaterdag thuis Hoogland F2. Een ploeg nog zonder punten, maar daarmee geen zekerheid van 3 punten voor VVZ.

De najaarscompetitie is met 4 van de 11 wedstrijden voor 1/3 “op de rit”. De F2 mag nog altijd naar boven kijken. In principe zijn ze minimaal gelijkwaardig aan alle nog te ontmoeten tegenstanders. Makkelijk zal het in deze klasse nooit worden. Dat is ook de winst van deze poule. Weerstand is waar het om draait bij jeugdvoetbal. Waar de mannen in december staan zal wekelijks bepaald worden door de combinatie van goed kunnen voetballen en vermogen om te knokken. De wedstrijd tegen de Valleivogels heeft laten zien dat beide een eis vormen om tot succes te komen. Het goede is dat de F2 ook heeft laten zien deze optelsom te kunnen maken.