Zaterdag 24 september 2011, 8.30 uur. Windstil. Onbewolkt. 21 graden in de (opkomende) zon. Iedereen is ruim op tijd aanwezig op het parkeerterrein van VVZ; alleen Sven en coach Jan zijn afwezig vanwege een familieweekend.

De jongens van de F4 staan te popelen om te mogen sprinten, schieten, dribbelen. Toch moeten ze eerst nog een half uur in de auto naar Leusden. Daar wacht Roda ’46 F7. Om 9.00 uur arriveren we in Leusden. De jongens ruiken het gras en kunnen nu helemaal niet meer wachten. In de kleedkamer houdt interim-coach Kees het daarom bij het weergeven van de opstelling en “lekker voetballen!!”. Een knap staaltje situationeel coachen. Er zijn op dat moment andere wedstrijden bezig, maar gelukkig kunnen de kinderen langs het veld een poosje heen-en-weer-rennen om alvast wat energie kwijt te raken.

Om 9.30 uur mogen de jongens dan eindelijk doen waarvoor ze kwamen: een partij spelen. En alsof de kinderen precies begrepen wat Kees bedoelde met lekker voetballen, wordt vanaf de eerste seconde fantastisch gedribbeld, gedreven, bal veroverd, overgespeeld, geschoten. In het team van Roda spelen veel grote jongens, maar door een goede timing kunnen Koen en Bas achterin telkens net op tijd de bal afpakken van de tegenstanders. Ook op het middenveld wordt het tegenstander Roda niet makkelijk gemaakt. Elke keer als de tegenstanders de bal rustig wil aannemen, tikken Metin, Noud, Willum of Gino de bal voor hun voeten weg. Na een aantal doelpogingen van Roda en evenveel schitterende reddingen van Dirk, lukt het Koen om aan de andere kant van het veld met een gericht afstandschot 0-1 te scoren.

We staan voor!

Door het doelpunt lijken Teun en Meyns nog enthousiaster te worden en met schitterende versnellingen en passeer bewegingen komen de jongens minstens vijf keer in positie om de 0-2 te scoren. Het zelfvertrouwen bij onze voorhoedespelers en middenvelders groeit zodanig dat de aandacht uitsluitend nog op het aanvallen is gericht.

Bij balverlies blijven te veel F4-spelers op de helft van de tegenstander staan. Desondanks lukt het Koen, Bas en Dirk om een tegendoelpunt te voorkomen. Geleidelijk aan realiseren de F4-spelers zich dat er meer meeverdedigd moet worden tegen de fysiek sterke Roda-spelers. Op uitstekende wijze wordt meermaals de aanval van Roda voortijdig onderbroken door de voorhoede en middenvelders. Deze acties kosten echter veel energie en het lukt daarom niet meer om in de aanval te gaan. Als er dan toch weer een doelpoging door de F4 wordt ondernomen door Teun, zijn er veel medespelers met hem mee gerend. Het schot van Teun gaat rakelings langs de paal en tijdens de tegenaanval van Roda kunnen niet genoeg F4-spelers op tijd terugrennen. Een overmacht aan Roda-spelers verschalkt onze eenzame achterhoede en Dirk kan in een zweefduik nog slechts met het puntje van zijn vingers de bal raken: 1-1.

De 1-1-stand houdt lang stand. Pas ver in de tweede helft kan de F4 het niet meer bolwerken. Er is dan al 35 minuten lang op volle kracht gevoetbald en de laatste 5 minuten vallen er 3 tegendoelpunten. Einduitslag: 1-4.

De jongens balen flink, want ze zijn niet gewend om na zoveel inzet alsnog te verliezen. Toch zijn al tijdens het penalty-schieten de meeste jongens vooral bezig met de vraag, wie er achterin mag in die grote auto van Kees.

 Kortom, het was weer een geslaagde ochtend. Met dank aan (niet alleen de auto van) interim-coach Kees van de Vendel, die deze week de honneurs waarnam van vaste coaches Maarten Brunnekreef en Jan van Gestel.

Met dank aan onze correspondentter plaatse, trainer Bart Verwijmeren.