Opnieuw een mooie zaterdagochtend voor de F2. Na de onderbreking vorige week voor bekerwedstrijd tegen Roda’46, moest de draad van de competitie weer opgepakt worden met een thuiswedstrijd tegen AFC Quick. Na een moeizame eerste helft, waarin de tegenstander zich opsloot in het eigen strafschopgebied en de F2 in de kluitvorming meeging, werd een prachtige 2^e helft op de mat gelegd. Hierin liet VVZ zien dat het echt kan voetballen. De uiteindelijke 10-0 eindstand was een goed gegeven, maar beter nog was de wijze waarop deze in het 2^e bedrijf tot stand kwam.
Of de F2 de komende weken echt om de prijzen mee zal gaan doen, hangt voor een groot deel af van het duel a.s. zaterdag in Scherpenzeel tegen de F1 van Valleivogels.

Wim had vooraf nog gewaarschuwd. Deze ploeg sluit zich op voor het doel en loert op een counter.
Probeer de ruimte goed te benutten en ga niet mee in het kluitjesvoetbal. Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zeker toen Brent al binnen de minuut voor 1-0 zorgde, dacht iedereen voor “eigen succes” te gaan.  In de minuten die volgde is de term “flipperkastvoetbal” vaak gevallen. Paal, lat, benen, armen, maar ook een goede keeper stonden een grotere voorsprong in de weg. Vooral de dieptepass van Matthijs Salij op Kalle, halverwege de 1^ste helft, had een beter lot verdiend, dan het schot op de paal dat overbleef. Toch was het Kalle die op aangeven van Marco kort voor de pauze, de langgezochte opening vond: 2-0.
In de rust gaf Wim het opnieuw aan: ruimte benutten en niet jezelf blijven vastlopen in de stroop van Quick-spelers. En toen voel het kwartje. De F2 legde in de 2^e helft een staaltje voetbal neer, dat er echt zijn mocht. De achterste linie bouwde het keer op keer prima op. Zowel Kevin, de beide Matthijsen en Bas wisten de gaten te trekken, waarin Floris, Brent, Kalle en Marco goed uit de voeten konden. Matthijs Salij had eerst oog voor Brent, die hard uithaalde voor 3-0. Even later deed Matthijs het zelf op een voor F-niveau onwaarschijnlijke wijze. Het had iets weg van een lob, maar dan van een grotere afstand. Dat bal zeilde in ieder geval net onder de lat het doel in. Prachtig doelpunt !
Floris wilde ook zijn deel in de winst. Zijn droge knal van afstand bevestigde weer eens zijn bijnaam: “het kanon”. De 2^e helft kreeg ook kleur door de wijze waarop de spelers elkaar wisten te vinden. Floris kreeg de bal aangespeeld van Bas en draaide keurig open op Marco. Hiermee was de 6-0 een feit.
De F2 bleef verzorgd, simpel en daarmee effectief spelen. Het had daarbij nog wel de pech van net naast, of net de lat, anders was de score rap hoger opgelopen. In de eindfase nog wel een rally. Eerst zorgde Matthijs Salij voor 7-0. Was Marco goed voor 8-0. Daarna ontstond het moment van de wedstrijd. Brent trok de bal van rechts voor en bereikte Marco, die kapte de keeper uit, maar zag dat Kalle er net iets beter voorstond. Het listige tikje bereikte Kalle, die prachtig de 9-0 binnen knalde.
Marco speelde zelf de 10 vol. Samengevat: een 1^ste helft, die liet zien hoe je niet tegen tegenstanders als deze moet spelen, een 2^e, waarin de juiste oplossingen gevonden werden.
Ja en één speler had een mindere ochtend. Jari kreeg in de hele wedstrijd 2 ballen, maar liet in de afsluitende strafschoppenserie zien, dat hij niet helemaal voor niets was gekomen.
Zekerheidje: volgende week zal hij met zijn makkers “vol aan de bak” moeten, wil er sprake zijn van een positief resultaat. Deze punten zitten in ieder geval weer in de “pocket”.