De C2 kent een wat zure start van de competitie. Vorig week ongelukkig verloren, waar een gelijkspel verdiend was geweest. Ook deze keer waren we niet sterker, maar ook niet minder dan onze tegenstander. Vriend en vijand waren het er over eens dat een gelijkspel de spelverhouding goed had weer gegeven. En dan werd ook nog eens een glaszuiver doelpunt afgekeurd.
Eindelijk compleet (ook Thomas kon weer spelen na zijn blessure) vertrokken we naar Amersfoort. Wel jammer dat Kees bij de warming-up geblesseerd raakte en niet aan spelen toekwam.
We hadden veel getraind op passing en opbouw van achteruit in de afgelopen week. We wilden het initiatief nemen en aan voetballen toekomen. Toch kreeg CJVV, een technische en goed voetballende ploeg, de eerste grote kans, maar gelukkig voor ons werd de bal iets te hoog ingeschoten. Maar ook VVZ’49 liet mooie aanvalspatronen zien. Vooraf gaf de coach aan dat het spannend was om met 3 linkerbenige (Ibrahim, Pepijn en Just) middenvelders te starten, maar dat pakte goed uit. Vooral Pepijn was sterk op dreef als rechtermiddenvelder. Hij speelde vaak zijn man uit, kwam naar binnen en kon dan met zijn linkervoet prima de voortzetting verzorgen.
CJVV kwam na 13 minuten op voorsprong. Een vrije trap (al weer, vorige week ook al 2 tegendoelpunten) belandde op de paal en sprong via de rug van Daan het veld in. We liepen niet mee en grepen niet in, waardoor CJVV eenvoudig kon binnentikken. Hierna golfde het spel op en neer met kleine kansen over en weer. In de 28e minuut kwamen we niet onverdiend langszij. Pepijn bekroonde zijn goede spel met een prachtige assist op Marlow die á la Bergkamp afrondde. Een prachtig doelpunt: Pepijn kreeg net buiten het strafschopgebied de bal van links ingespeeld. Hij draaide zich fraai vrij om zijn tegenstander heen en speelde Marlow aan. Die schepte de bal met de buitenkant van de voet aan de linkerkant om zijn tegenstander, liep zelf aan de rechterkant om die tegenstander heen en schoot beheerst in. Een beauty! Toch liepen we voor de rust nog een tegentreffer op. Weer waren we te aarzelend bij het verdedigen en CJVV profiteerde daarvan.
Thomas moest weer wennen aan het spelen van een wedstrijd. Zijn blessure hield zich goed, maar hij kreeg wel last van rug. Waarschijnlijk omdat hij Na de rust ging de wedstrijd verder. Beide partijen bleven voetballen en de aanval zoeken. CJVV kreeg wel de iets betere kansen, ook omdat ons aanvalsspel wat te eenzijdig en voorspelbaar werd. We kiezen toch nog wat te snel de diepte rond Bas en moeten nog de slimheid ontwikkelen om meer over de zijkanten op te bouwen. Toch bleef het elftal knokken voor een goed resultaat. Dat leek te komen toen Bas vanaf de rand strafschopgebied de bal hoog richting doel inbracht. Marlow liep als een duveltje uit een doosje om zijn tegenstander heen en kopte de bal net over de grabbelende handen van de keeper heen. De grensrechter vlagde voor buitenspel en de scheidsrechter keurde de zuivere treffer af. Ook de CJVV-aanhang vond het een geldige treffer, maar daar kochten we niets voor. Onze jongens waren zo verontwaardigd dat ze helemaal niet meer opletten, toen CJVV na de vrije trap doorspeelde. Dat leverde bijna een tegengoal op (zal je gebeuren!). Toch kregen we 2 minuten later in de 65e minuut de 3-1 om onze oren na een mooie aanval van CJVV. Wij speelden toen al een tijdje 1:1 achterin om de gelijkmaker te forceren. Het leek gespeeld, maar één minuut later schoot Marlow fraai binnen na een afgeslagen corner. Ons team zette nog 1 keer aan, maar het lukte niet om de gelijkmaker te scoren. Dat was wel verdiend geweest.
Tja, 0 punten uit 2 wedstrijden en dat hadden er zomaar 2 of 4 meer kunnen zijn met een beetje geluk. Maar de jongens constateerden zelf al dat we echt niet puntloos gaan blijven. Daarvoor biedt het spel voldoende aanknopingspunten en dat kan alleen maar beter worden. Op naar de volgende wedstrijd!
